Αγχωμένες μαμάδες
«Οι μητέρες είναι όλες ελαφρά παρανοϊκές», Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, 1919-2010, Αμερικανός συγγραφέας. Μεταξύ μας, μήπως η άποψη του Σάλιντζερ έχει ψήγματα αλήθειας;
Ας είμαστε ειλικρινείς: όλες είμαστε κατά βάθος αγχωμένες μαμάδες. Τίποτα δεν μας ενδιαφέρει περισσότερο από τα παιδιά μας. Το άγχος αυτό ξεκινάει από την πρώτη στιγμή που μαθαίνουμε την χαρμόσυνη είδηση της εγκυμοσύνης. Συνεχίζει σε όλη την περίοδο μέχρι την γέννα. Κορυφώνεται με το που πάρουμε στην αγκαλιά μας το παιδάκι μας.
Πολλές φορές γινόμαστε τόσο υπερβολικές, που φτάνουμε στα πρόθυρα της παράνοιας.Το άγχος της μητέρας σχετίζεται με τα πάντα. Την υγεία, την σχολική επίδοση και την ψυχολογία του παιδιού. Αγχωνόμαστε ακόμα και όταν όλα πάνε καλά..ακριβώς γιατί όλα πάνε καλά!
Έχετε σκεφτεί όμως, ότι το άγχος αυτό μεταφέρεται και στα παιδιά; Τα παιδιά είναι αντανάκλαση των γονιών και των συναισθημάτων τους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι γονείς είναι για τα παιδιά μιμητικά πρότυπα. Επίσης, τα παιδιά έχουν την μαγική ικανότητα να καταλαβαίνουν ενστικτωδώς οποιοδήποτε συναίσθημα των γονιών τους. Κυρίως τον φόβο και το άγχος.
Είναι καλό λοιπόν, πρώτα να ισορροπήσουμε εμείς οι ίδιες ως μητέρες. Να περιορίσουμε το άγχος μόνο για τον εαυτό μας. Διαφορετικά τα παιδιά γίνονται ευάλωτα, υπερευαίσθητα και ζουν σε μια συνεχή ένταση.
Αγχωμένες μαμάδες
                                  Μερικά χρήσιμα tips για ήρεμα και χαλαρά παιδιά:
  • Σαφή όρια και κανόνες, ώστε τα παιδιά να έχουν σταθερότητα, να νιώθουν ασφάλεια.
  • Φτιάξτε μαζί ένα όμορφο, χρωματιστό εβδομαδιαίο πρόγραμμα από μεγάλο χαρτόνι και κολλήστε το στην κουζίνα του σπιτιού σας.
  • Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με τους κανόνες του σπιτιού.
  • Προσπαθήστε να μιλάτε σταθερά και ήρεμα, όταν το παιδί σας, σας διηγείται ένα άσχημο περιστατικό που συνέβη π.χ. στο σχολείο
Αποφύγετε να:
  • Έχετε υπερβολικές απαιτήσεις και προσδοκίες από τα παιδιά σας.
  • Συγκρίνετε τα παιδιά σας με άλλα και κυρίως μπροστά τους.
Αγχωμένες μαμάδεςΤο άγχος της μητέρας σίγουρα δεν εξαλείφεται. Σαν μαμάδες Η πάντα ανησυχούμε και έχουμε την έγνοια των παιδιών μας. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε όμως, είναι να μάθουμε πώς να διαχειριζόμαστε τον πανικό μας. Να κατανοήσουμε πότε γινόμαστε υπερβολικές η παράλογες.
Η αυτοδιαχείριση των συναισθημάτων μας, μαζί με την αυτογνωσία είναι το κλειδί. Έτσι θα μπορέσουμε να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα και ισορροπημένα παιδιά.
Αυτό άλλωστε δεν είναι το ζητούμενο;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here