Η Ιταλία έχει εξίσου μεγάλη κινηματογραφική παράδοση με τη Γαλλία. Το ιταλικό σινεμά έχει βγάλει μερικούς από τους καλύτερους σκηνοθέτες παγκοσμίως, αλλά και πολλές από τις πιο κλασσικές και πρωτοπόρες ταινίες. Παράλληλα, τόσο το τοπίο της Ιταλίας, όσο και η αρχαία ιστορία της (Ιούλιος Καίσαρας, Αντώνιος και Κλεοπάτρα, Σπάρτακος), με τον πλούτο αρχαίων μνημείων, αποτελούν κατάλληλο κινηματογραφικό σκηνικό και πηγή σεναρίων. Ας μη ξεχνάμε, επίσης, τα λογοτεχνικά έργα που εξελίσσονται στην Ιταλία (Ρωμαίος κι Ιουλιέτα, Έμπορος της Βενετίας, Θάνατος στη Βενετία, Το Όνομα του Ρόδου), ή την καλλιτεχνική άνθιση που έχει γνωρίσει, χαρίζοντας μας αμέτρητους  θησαυρούς (Καπέλα Σιξτίνα και Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου, Το Φιλί του Ραφαήλ, τα έργα του Λεονάρντο ΝταΒίντσι, Καραβάτζο, Μποτιτσέλι, κ.ο.κ).
Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι η Ιταλία έχει υπάρξει πολλές φορές ταξιδιωτικός σταθμός σε χολυγουντιανές και μη παραγωγές. Εμείς θα προσπαθήσουμε να συνταιριάξουμε τόσο πιο χαλαρές ταινίες, όσο και ταινίες- σταθμούς που εκπροσωπούν την ιταλική κουλτούρα.
Eat Pray Love
 Η αυτοβιογραφία της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ, την οποία υποδύεται η Τζούλια Ρόμπερτς, είναι ένα βιβλίο που η Όπρα έβαλε στη λίστα με τα αγαπημένα της. Και τότε άρχισε ο πανζουρλισμός κι όλοι άρχιζαν να ορκίζονται σε αυτό σαν να ήταν η βίβλος. Η πρωταγωνίστρια χωρίζει και ξεκινά ένα ταξίδι ανά τον κόσμο με σκοπό να βρει τον εαυτό της. Σε αυτό το ταξίδι διαμένει για ένα διάστημα στη Ιταλία, όπου δοκιμάζει ιταλικές λιχουδιές, μαθαίνει τη γλώσσα και δημιουργεί φιλίες. Γενικά βλέπουμε μία γυναίκα που προσπαθεί να απελευθερωθεί από τα διάφορα δεσμά και να απολαύσει τη ζωή. Παρόλα αυτά η ταινία δεν επιτυγχάνει τον στόχο της -έχει μόνο 5,7 βαθμολογία στο imdb- καθώς καταφεύγει σε τρομερά κλισέ (βλ. το παρακάτω gif) και δείχνει επιτηδευμένη προσπαθώντας να βγάλει μία πνευματικότητα που της λείπει ολοσδιόλου. 
Σπόιλερ: Στο τέλος της ταινίας η Τζούλια Ρόμπερτς βρίσκει τον έρωτα στο πρόσωπο του Χαβιέ Μπαρδέμ (στην πραγματικότητα ο νέος της σύζυγος ήταν 15 χρόνια μεγαλύτερός της). Το 2016 ωστόσο, 6 χρόνια μετά τη ταινία και 8 χρόνια μετά το βιβλίο, η Γκίλπερτ ανακοινώνει το χωρισμό της. Δύο μήνες αργότερα μοιράζεται με το κοινό της, ότι αιτία του χωρισμού υπήρξε η συνειδητοποίηση του έρωτά της με την επί 15 χρόνια κολλητή της Rayya Elias. Η ανακάλυψη αυτή προκλήθηκε από τα νέα της αρρώστιας της Ράγια από καρκίνο, γεγονός που οδήγησε την Γκίλπερτ να αντιληφθεί τον έρωτά της από το φόβο μη τη χάσει. Εντέλει, η Ράγια κατέληξε τον φετινό Ιανουάριο.
Summertime
 Η Κάθριν Χέμπορν είναι ο μοναδικός άνθρωπος που απέκτησε τέσσερα Όσκαρ στη καριέρα της. Πέθανε στα 96 της χρόνια, το 2003, κι έπαιξε σε 53 ταινίες. Η ομορφιά της και το στυλ της μοναδικά, η υποκριτική της ικανότητα αδιαμφισβήτητη με ρόλους σε ταινίες όπως The Philadelphia Story, Suddenly Last Summer, Guess Who’s Coming to Dinner. Επειδή ακριβώς απολαμβάνω τη γυναίκα αυτή, έψαξα κι άλλες ταινίες της κι ανακάλυψα το Summertime. Μία όμορφη ταινία που σε ξεναγεί στην όμορφη Βενετία χωρίς να σε κουράζει ή να αποτελεί μία άμυαλη ρομαντική κωμωδία. Αντιθέτως μιλάει για μια μόνη, μεσήλικη γραμματέα από το Οχάιο, η οποία πραγματοποιεί το ταξίδι της ζωής της με τις οικονομίες μίας ζωής. Εκεί θα δούμε τους φόβους της να τολμήσει να αγαπήσει και να εμπιστευτεί. Απολαυστική.
Room With a View
 Βασισμένη σε ένα βιβλίο του E. M. Forster (1908), Το δωμάτιο με θέα ήταν μία ταινία που ερωτεύτηκα. Αν και μου είχε φανεί να κάνει κοιλιά σε κάποια σημεία, μάλλον οφείλεται στην ανυπομονησία μου να δω τι θα γίνει. Η ταινία κέρδισε τρία Όσκαρ, αλλά είχε ακόμα πέντε υποψηφιότητες εκ των οποίων καλύτερης ταινίας. Αποτελεί μάλιστα την πρώτη εμφάνιση της Έλενα Μπόναμ-Κάρτερ.
Η υπόθεση δεν αποτελεί μόνο μία ρομαντική ιστορία, αλλά ασκεί κριτική στην αγγλική κοινωνία της εποχής (αρχές 20ου αιώνα). Όπως θα έχετε ξανακούσει, οι βόρειοι εύποροι Ευρωπαίοι, κατέφευγαν στη νότια Ευρώπη, κυρίως την Ιταλία, είτε για θεραπευτικούς λόγους (καλύτερο κλίμα), είτε με σκοπό αναψυχή και μόρφωση σε παλαιότερα κέντρα διαφωτισμού. Έτσι, βλέπουμε την νεαρή μας πρωταγωνίστρια (Σάρλοτ), συνοδευόμενη από μία αρκετά μεγαλύτερη ξαδέρφη της να επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Φλωρεντία. Ο τίτλος βιβλίου και ταινίας προέρχεται από την δυσαρέστηση των δύο κυριών με τα δωμάτιά τους καθώς δεν έχουν θέα στον ποταμό Άρνο. Το γεγονός αυτό τις οδηγεί στη γνωριμία με δύο κυρίους, οι οποίοι προθυμοποιούνται να τους παραχωρήσουν τα δικά τους δωμάτια. Ο νεαρός κύριος, θα αποτελέσει φυσικά το ερωτικό ενδιαφέρον της πρωταγωνίστριάς μας. Η Σάρλοτ θα γυρίσει μόνη της τη Φλωρεντία επισκεπτόμενη τη Piazza della Signoria και τον καθεδρικό Santa Croce.
Call Me By Your Name
 Για τη ταινία τη Λούκα Γκουαντανίνο έχουμε μιλήσει πολλές φορές (βλ. https://www.awomanslife.eu/mia-tenia-odi-ston-erota-call-name/ ). Ήρθε όμως η στιγμή να την προσεγγίσουμε από την γεωγραφική της πλευρά. Το γενικότερο επίκεντρο της ταινίας είναι η περιοχή του Μιλάνου, και συγκεκριμένα η πόλη Crema όπου κατοικούν οι γονείς του Έλιο. Τη πόλη τη βλέπουμε κατά την ποδηλατάδα των δύο πρωταγωνιστών. Η σκηνή, όμως, με το μνημείο του Ά Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκεται στη περιοχή του Pandino. Μία ακόμα σημαντική τοποθεσία που βλέπουμε στη ταινία, είναι η λίμνη Garda, όπου εντοπίζεται ένα αρχαίο άγαλμα. Η Garda είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας. Ωστόσο, η σκηνή η οποία εξηγεί και τον τίτλο της ταινίας, διαδραματίζεται στους καταρράκτες Serio της περιφέρειας Bergamo, ανάμεσα στο Μιλάνο και την Ελβετία.
Προτού προχωρήσουμε σε άλλη ταινία, πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν είναι η πρώτη δουλειά του Γκουαντανίνο που γυρίστηκε στην Ιταλία. Το Ι am Love γυρίστηκε επίσης στο Μιλάνο, ενώ το A Bigger Splash στο νησί Pantelleria, ανάμεσα στην Ιταλία και Τυνησία. Οι τρεις αυτές ταινίες, ανήκουν σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, σε μία τριλογία Επιθυμίας (Desire) στις δύο εκ των οποίων βρίσκουμε να πρωταγωνιστεί η Τίλντα Σουίντον. Η συνεργασία τους θα συνεχιστεί και στο επικείμενο ριμέικ του Suspiria όπου συναντάμε και της Ντακότα Τζόνσον από το A Bigger Splash. Στα υπέρ της ταινίας η στιλιστική προσέγγιση της Σουίντον.
La dolce vita
Ποιός δεν γνωρίζει την κλασική σκηνή στο συντριβάνι ντι Τρέβι, όπου η Ανίτα Έκμπεργκ φλερτάρει παραπέμποντας σε αιθέρια νύμφη; Η ταινία του Φεντερίκο Φελίνι, είχε κερδίσει τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, αν και οι κριτικές ήταν χλιαρές απέναντί της. Η Καθολική Εκκλησία μάλιστα την είχε απαγορεύσει, καθώς θεώρησε την προβολή της Ρώμης ως μια πόλη χαμένη στην αμαρτία, προσβλητική, ερχόμενη σε αντιπαράθεση με την παρουσία και κηδεμονία του Πάπα. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκουμε τον κούκλο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι ως έναν αδύναμο χαρακτήρα που παρασύρεται στις ακολασίες, παρότι υπόσχεται πίστη και υπευθυνότητα. Μία από τις καλύτερες σκηνές θεωρώ, η σιωπηρή, νοηματική συζήτηση του Μαρτσέλλο με το κορίτσι στη παραλία.
*Ενδιαφέρουσα πληροφορία: Η λέξη παπαράτσι που όλοι γνωρίζουμε και χρησιμοποιούμε παγκοσμίως, προέρχεται από αυτή τη ταινία, από τον χαρακτήρα Paparazzo. Ο Φελίνι έδωσε το όνομα στον χαρακτήρα αυτό που εξασκεί το ανάλογο επάγγελμα, γιατί οι επίμονοι φωτογράφοι του θύμιζαν τα σπουργίτια. Ετυμολογικά, το όνομα θυμίζει τη λέξη passero που δηλώνει το σπουργίτι. Παρόλα αυτά, ο Φελίνι παραδέχτηκε ότι το όνομα προήλθε από κάποιον που γνώρισε στη Καλαμπρία της νότιας Ιταλίας, όπου ακόμη είναι κοινά τα ελληνικά ονόματα.
Roman Holiday
Σχετική εικόνα Ανέβα στη βέσπα σου και πάμε! Εφτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, εκ των οποίων κέρδισε τρία: πρώτου γυναικείου ρόλου για την Όντρεϊ Χέμπορν, καλύτερου σεναρίου για τον Ντόναλντ Τράμπο και καλύτερου κοστουμιού. Η Όντρεϊ Χέμπορν ήταν η πλήρης αντίθεση με τα ιταλικά τότε πρότυπα, γεμάτα καμπύλες και προκλητικά ντυσίματα. Ήταν αυτό ακριβώς που έψαχνε ο σκηνοθέτης Γουίλιαμ Γάιλερ. Ο σεναριογράφος, από τη άλλη, Τράμπο ήταν αυτό ακριβώς που αποφεύγανε όλοι: ένας κομμουνιστής, εξόριστος στη μαύρη λίστα. Αυτό δεν τον εμπόδισε, ωστόσο, να εργαστεί, δίνοντας το σενάριο με το όνομα του Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ. Συμπρωταγωνιστής ήταν ο υπέροχος Γκρέγκορυ Πεκ και τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τόσο σε στούντιο, όσο και στη πραγματική τοποθεσία: τη Ρώμη! 
Η υπόθεση αφορά μία πριγκίπισσα η οποία το σκάει λόγω της καταπίεσης από το αυστηρό πρωτόκολλο. Όταν τη βρίσκει ένας Αμερικανός δημοσιογράφος, κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βγάλει μία καλή είδηση. Η υπόθεση, ωστόσο, δεν είναι παρά μια αφορμή για να μας ξεναγήσει στα αξιοθέατα της αιώνιας πόλης μέσα από την ανυποψίαστη γέννηση του έρωτα.
Cinema Paradiso
Η σειρά της ταινίας που θα σας προκαλέσει κλάματα, έφτασε. Θυμάστε τις εικόνες των παιδικών σας χρόνων, τις οποίες εύχεστε να μπορούσατε να ξαναζήσετε; Μία πατρική φιγούρα, ένα μέρος που αποκαλούσατε σπίτι σας… Με αυτή τη ζεστασιά θα σας γεμίσει η συγκεκριμένη ταινία, που εξιστορεί την ενηλικίωση του Τότο, τη σχέση του με το σινεμά και τον Αλφρέντο. Με Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, δεν σας αποκαλύπτω τίποτα περισσότερο…Σχετική εικόνα
8 1/2
Αποτέλεσμα εικόνας για 8 1/2 fellini
Το αριστούργημα του Φελίνι που εγκαινίασε τον σουρεαλισμό στον κινηματογράφο (είναι άλλωστε η αγαπημένη ταινία του Ντέιβιντ Λιντς). Ένας σκηνοθέτης από πίεση, αγωνίζεται για έμπνευση, γυρίζοντας σε διάφορους σταθμούς της ζωής του μέσα από τις γυναίκες που τον σημάδεψαν. Άμεσα αναφορικό στον ίδιο τον Φελίνι, ο τίτλος προέρχεται από τον αριθμό των ταινιών που είχε ολοκληρώσει μέχρι εκείνο τότε. Η ταινία είναι ανεπανάληπτη, ένα μάθημα 7ης τέχνης.Σχετική εικόνα
Το 2009, έγινε μία αναβίωσή του με τον τίτλο Nine, όπου τον πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις, συνοδευόμενος από εφτά κυρίες ( Σοφία Λόρενς, Τζούλι Ντεντς, Μαριόν Κοτιγιαρ, Πενέλοπε Κρουζ, Νικόλ Κίντμαν, Κέιτ Χάντσον, Φέργκι).
Under The Tuscan Sun
Η ταινία αυτή δεν κερδίζει τη πρώτη θέση επειδή είναι η καλύτερη συγκριτικά με τις προηγούμενες (θα πέσει φωτιά να με κάψει). Απλώς, για το θέμα μας, είναι η πιο κατάλληλη, η πιο μαγική, ονειρική, ελπιδοφόρα. Είναι σαν ένα όνειρο που βγαίνει πραγματικότητα. Μία καινούρια αρχή, σε ένα πανέμορφο μέρος, μακρυά από κάθετι παρελθοντικό και μάλιστα σε μία παλιά βίλα που ανακαινίζεις με τον κόπο σου. Η Νταϊάν Λέιν είναι μία γυναίκα άκρως ερωτική, σικάτη χωρίς να φαίνεται ότι κάνει υπερπροσπάθεια, ενώ είναι συνάμα συμπαθητική. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν βγάζει αισθήματα αντιζηλίας στις άλλες γυναίκες, ούτε δείχνει κάτι το άφταστο, το απρόσιτο, το τέλειο. Αντιθέτως μπορείς να ταυτιστείς μαζί της, ή να τη νιώσεις φίλη σου.
Η ταινία βασίζεται στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Φράνσις Μέις, το οποίο διαφέρει ωστόσο σημαντικά από τη ταινία. Στο βιβλίο η συγγραφέας πηγαίνει με τον αρραβωνιαστικό της στη Τοσκάνη και αποφασίζουν μαζί την αγορά της βίλας. Στη ταινία η Νταϊάν Λέις, χωρίζει από τον άντρα της και αγοράζει τη βίλα πάνω στον ενθουσιασμό της. Παράλληλα συναντά έναν γοητευτικό Ιταλό που τον ακολουθεί στο Ποζιτάνο. Η βίλα που χρησιμοποιήθηκε στη ταινία λέγεται Villa Laura κοντά στην αρχαία πόλη Κορτόνα, ενώ η βίλα του βιβλίου λέγεται Bramasole.
Κάποιες προτάσεις ακόμα…
Πολύ καλές ιταλικές ταινίες: Il Postino, Malena, La vita é Bella. 
Ταινίες με ξένους που μετακομίζουν Ιταλία: Tea With Musolini, My House In Umbria, Enchanted April.
Ρομαντικές ταινίες που δεν αξίζουν: To Rome With Love, Casanova, Letters To Juliet, When In Rome, All Roads Leads To Rome.
Τίποτα το ιδιαίτερο:  The Tourist, Angels And Demons, Trip To Italy (βαρετό).
Δεν έχω δει (ακόμα): The Great Beauty, The talented Mr. Ripley, Everyone says I Love You, Where Angels Fear to Tread.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here