Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής
Τι είναι η διαταραχή Ελλειμματικής προσοχής;Ποια είναι τα αίτια και συμπτώματα; Πως μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε; Yπάρχει και στην ενήλικη ζωή;

 

Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που τη συναντάμε όλο και πιο συχνά στα παιδιά μας. Φανταστείτε ότι το παιδί νιώθει σαν να παίζει το ραδιόφωνο με πολλά παράσιτα και εκείνο  προσπαθεί  να δει τι του συμβαίνει.
Αξίζει να σημειωθεί  ότι η διάγνωση γίνεται  μεταξύ 4-7 ετών από διεπιστημονική ομάδα που αποτελείται από λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, ειδικό παιδαγωγό, ψυχολόγο, παιδοψυχιάτρο και αναπτυξιολόγο. Για να είναι έγκυρη θα πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί σε  δημόσιο φορέα όπως: ΚΕΔΔΥ,Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα.

 

Συνήθως τα παιδιά που δεν έχουν διαγνωστεί παρουσιάζουν:

  • Χαμηλές επιδόσεις σε γνωστικό επίπεδο με αποτέλεσμα την ακαδημαϊκή αποτυχία
  • Αυξημένο στρες  και χαμηλή αυτοπεποίθηση
  • Διασπαστική ή  και επιθετική συμπεριφορά
  • Περιορισμένη επαγγελματική παραγωγικότητα και προοπτικές
  • Δυσλειτουργικές κοινωνικές σχέσεις και απόρριψη από τους άλλους

Η ελλειμματική προσοχή συναντάται συχνότερα σε αγόρια με αναλογία 3:1. Συνήθως υπάρχει συννοσηρότητα της ελλειμματικής προσοχής με άλλες διαταραχές όπως: Μαθησιακές δυσκολίες, αναπτυξιακές δυσκολίες, διαταραχές εναντιωματικής συμπεριφοράς-διαγωγής, διαταραχές άγχους-συναισθήματος.
Οι αίτιες ακόμα δεν είναι απόλυτα σαφείς. Οι απόψεις που κυριαρχούν είναι αφενός ότι η διαταραχή είναι κληρονομική, αφετέρου ότι ο εγκέφαλος αυτών των παιδιών παρουσιάζει διαφορές με εκείνων των συνομήλικων τους στη δομή, το μεταβολισμό και στη λειτουργία συγκεκριμένων περιοχών.

Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής μπορεί να συνυπάρχει με υπερκινητικότητα ή διάσπαση προσοχής ή παρορμητικότητα, κάποιες φορές μπορεί να συνυπάρχει και με όλα μαζί.

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

Κάποια συμπτώματα για την υπερκινητικότητα είναι όταν το παιδί:
  • Φεύγει συχνά από το θρανίο.
  • Τρέχει ή σκαρφαλώνει συνεχώς.
  • Δεν προσέχει τα παιχνίδια του και τα καταστρέφει.
  • Δυσκολεύεται στα ομαδικά παιχνίδια και δεν συγκρατεί κανόνες.
Κάποια συμπτώματα για την διάσπαση προσοχής είναι όταν το παιδί:
  • Δείχνει να μην ακούει.
  • Κάνει βιαστικά λάθη.
  • Χάνει και ξεχνάει βιβλία-εργασίες.
  • Έχει συχνά ατυχήματα.
Τέλος, κάποια συμπτώματα για την παρορμητικότητα είναι όταν το παιδί:
  1. Δεν σκέφτεται πριν ενεργήσει.
  2. Διακόπτει ή αναβάλλει συζητήσεις και δραστηριότητες.
  3. Ο λόγος του έχει γραμματικά και συντακτικά λάθη.

Για να χαρακτηρίσουμε κάποιο παιδί με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής θα πρέπει τα συμπτώματα να παρουσιάζονται τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι για πάνω από έξι μήνες.

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

Παρακάτω ακολουθούν κάποιες  γενικές οδηγίες για γονείς χωρίς να ξεχνάμε βέβαια ότι κάθε παιδί είναι μοναδικό και ξεχωριστό.

Οδηγίες προς γονείς:

– Η σταθερή πορεία  αντιμετώπισης και συμπεριφοράς και από τους δυο γονείς είναι καθοριστική
-Θέστε σαφή όρια και κανόνες.
-Επαινείτε τη συγκεκριμένη λειτουργική συμπεριφορά
– Εστιάστε στην επιθυμητή συμπεριφορά και όχι σε αυτήν που θέλετε να σταματήσει
– Οι τιμωρίες πρέπει να είναι άμεσες και να διατυπώνονται με ήρεμο και κατανοητό τρόπο
– Οι απαιτήσεις σας πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στις δυνατότητες του παιδιού σας και όχι στις δικές σας
– Ενισχύστε τον επικοινωνιακό τομέα
– Το ωράριο του ύπνου και της διατροφής να είναι σταθερό.(Ρουτίνα)
– Αναθέστε του δουλείες στο σπίτι( λίστα με ψώνια στο soupermarket, επιλογή των ρούχων από το προηγούμενο βράδυ, προετοιμασία τσάντας)
– Οργανώστε το δωμάτιο (postit, πίνακας ανακοινώσεων)
-Ο χώρος της μελέτης να είναι συγκεκριμένος και μεγάλος και να τοποθετείται μόνο ένα μάθημα τη φορά
– Η μελέτη στο σπίτι να είναι οργανωμένη και γεμάτη διαλείμματα που έχουν συμφωνηθεί με τα παιδιά
– Να υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος μελέτης
– Να συμμετέχει σε εξωσχολικές ομαδικές δραστηριότητες που θα μπορεί να εκτονώνεται φυσικά

Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής παρουσιάζει αυξητικές τάσεις και είναι μια διαταραχή που διερευνάται  συνέχεια. Οι γονείς για να βοηθήσουν αποτελεσματικά πρέπει να απενοχοποιηθούν για τη δυσκολία  και να την αποδεχτούν, άλλωστε η διαταραχή αυτή ακολουθεί το άτομο και στην ενήλικη ζωή.

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ ΕΛΛΙΠΗΣ ΓΟΝΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ Η ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here