Ο Δημήτρης Αθηνάκης γεννήθηκε στη Δράμα το 1981. Σπούδασε κοινωνική θεολογία, φιλοσοφία και φιλοσοφία της επιστήμης στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το Άμστερνταμ. Από το 2006, έχει επιμεληθεί και διορθώσει περισσότερα από 150 βιβλία όλων των ειδών, με έμφαση στη λογοτεχνία, για εκδοτικούς οίκους και συγκροτήματα Τύπου. Έχει μεταφράσει λογοτεχνία, κυρίως από τα αγγλικά και λιγότερο από τα γαλλικά και τα γερμανικά. Έχει ασχοληθεί με την κριτική λογοτεχνίας σε εφημερίδες και περιοδικά, ενώ σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνος Επικοινωνίας του Προγράμματος Πιλοτικής Αναβάθμισης του Εμπορικού Τριγώνου του Δήμου Αθηναίων. Το Φτηνό κρεβάτι είναι η τέταρτη συλλογή του, ενώ ποιήματα και κριτικές του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, για ανθολογίες και περιοδικά.

 

  • Πείτε μας δυο λόγια για την τέταρτη κατά σειρά ποιητική συλλογή που κυκλοφόρησε φέτος απ’ τις εκδόσεις Πόλις, «φτηνό κρεβάτι».
  • Νιώθω αυτό το «ό,τι είχα να πω το είπα»: για τους ανθρώπους (μου), για μένα, για τη ζωή, την ποίηση, τους έρωτες και ό,τι μετατρέπει τον άνθρωπο, έστω και στιγμιαία, σε ζώο. Είναι μία συλλογή που δεν υποδύεται τίποτα. Γράφτηκε βασισμένη σε όσα η ζωή μάς μαθαίνει ― ή σε εκείνα διά των οποίων η ζωή μάς τιμωρεί.

 

  • Τι μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για σας;
Μια πολυκατοικία, τα δάχτυλα, ένα τσιγάρο στο κρύο, ένα μήνυμα που σε στέλνει στον αγύριστο, ένας θάνατος, μία γέννηση, η Αθήνα (πάντα), το Άμστερνταμ (πάντα), το πάθος των ανθρώπων να προστατεύουν τα πάθη τους. Και ίσως το υπέροχα μαγειρεμένο φρικασέ της μαμάς μου.

 

  • Τ ι είναι αυτό, κατά τη γνώμη σας, που μπορεί να ξεχώρισε έναν ποιητή από τους υπόλοιπους συγγραφείς;
Το ότι δεν μπλοφάρει.

 

  • Ποια είναι τα μαθήματα ζωής που μπορούμε να πάρουμε απ’ την ποίηση;
Δεν πιστεύω ότι μπορεί η ποίηση ―ή, έστω, ένα ποίημα― να μας διδάξει οτιδήποτε. Πιστεύω, όμως, βαθιά στις μικρές ταυτίσεις των ανθρώπων, στις μικρές συνωμοσίες τους, στις συναντήσεις εκείνου που έγραψε και εκείνου που διάβασε, ακόμη και μέσα από τις λέξεις.

 

  • Τέλος, αφού σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που μας παραχωρήσατε αλλά και για τον χρόνο που μας αφιερώσατε, θα ήθελα να μάθω ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια.
Το μόνο πάγιο και διαρκές μελλοντικό μου σχέδιο είναι να συνεχίσω να κατοικώ (σ)την Αθήνα. Επειδή, όμως, υποψιάζομαι ότι η ερώτηση είναι περί λογοτεχνικών σχεδίων, πρέπει να σας πω ότι κάθε φορά που γράφω ένα βιβλίο δεν με νοιάζει εάν θα είναι το τελευταίο. Με απωθούν οι αιώνιες αφοσιώσεις ― προτιμώ τις επαναλαμβανόμενες και, ίσως, αυτοτελείς κατακτήσεις. Σας ευχαριστώ κι εγώ.
Προηγούμενο άρθροΗ φλόγα
Επόμενο άρθροΠώς να κάνετε τα Χριστούγεννα να διαρκέσουν για πάντα
Γεια σας!!! Με λένε Σοφία, έχω σπουδάσει πληροφορική στα Ιωάννινα. Αγαπώ πολύ να διαβάζω αλλά και να γράφω ποίηση! Μετά από μια δύσκολη μέρα το μόνο που μπορεί να με χαλαρώσει είναι ένα ζεστό μπάνιο και η αγκαλιά του άντρα μου. Στον ελεύθερό μου χρόνο μου αρέσει να παίζω με τα σκυλάκια μου, Λιόλιο και Μπουφόν και ν' απολαμβάνω την παρέα καλών φίλων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here