»Θα γίνεις μάνα και θα καταλάβεις»
Ποια μαμά δεν έχει πει αυτή τη φράση και ποια κόρη δεν την έχει ακούσει και δεν έχει συγχυστεί; Πόσο σοκ παθαίνει, όταν μετά από χρόνια, την λέει η ίδια στην δική της κόρη; Μήπως αγαπημένες μου φίλες να είναι αυτό το σημείο μηδέν; Το περίφημο αυτό σημείο, όπου όλα τελειώνουν και όλα ξανά ξεκινούν;
Από τα πρώτα πράγματα που ζητάει ένας παιδοψυχολόγος από ένα παιδάκι είναι  να ζωγραφίσει μια θάλασσα. Γιατί; Στο υποσυνείδητο του παιδιού η θάλασσα είναι η μητέρα. Μια θάλασσα που άλλοτε είναι γαλήνια και ήρεμη. Άλλοτε ταραχώδης και με πολλά μποφόρ!
Η σχέση μαμάς – κόρης δεν είναι στατική. Είναι δυναμική και (ευτυχώς!) εξελίσσεται.

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, τα στάδια στη σχέση αυτή είναι τέσσερα:

Το παιδικό στάδιο: στη φάση αυτή η κόρη μαθαίνει την μαμά και η μαμά την κόρη. Στα μάτια της κόρης η μαμά της φαντάζει πανέμορφη, πανέξυπνη και καταπληκτική. Με άλλα λόγια, είναι γι’ αυτή η μικρή της θεά.
Η «θεά» μαμά
Η Εφηβεία: Η μαμά από μια και μοναδική θεά μετατρέπεται σε ορκισμένο εχθρό. Στο στάδιο αυτό, η έφηβη κόρη κατακλύζεται από πληθώρα ορμονών. Παράλληλα προσπαθεί, όπως κάθε έφηβος, να βρει τον εαυτό της και την αλήθεια της. Για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να περάσει την φάση της αμφισβήτησης και της απόρριψης. Μαντέψτε ποιόν απορρίπτει πρώτα – πρώτα: το πρότυπο της μαμάς της.
Η Ωριμότητα: Στο στάδιο αυτό η κόρη αρχίζει και καταλαβαίνει σιγά – σιγά τη μαμά της. Απορεί με όλα τα εφηβικά ξεσπάσματά της προς αυτή. Είναι η περίοδος που αρχίζει ΄΄να κάνει παρέα΄΄ με την μαμά της και να την αποζητά.
Η Ενηλικίωση: Σε αυτό το στάδιο η κόρη έχει γίνει η μαμά της. Είναι το στάδιο που και η ίδια θα πει την μαγική φράση στην δική της κόρη: ΄΄Θα γίνεις μάνα και θα καταλάβεις΄΄.
Κάπως έτσι ο κύκλος κλείνει. Η κόρη φτάνει στην απόλυτη κατανόηση της μητέρας της. Μιας μητέρας που είναι εργαζόμενη, φίλη, σύζυγος, πεθερά, κόρη, νύφη….κτλ…κτλ…..μιας γυναίκας που τελικά ΕΙΝΑΙ εκείνη.
Η μαμά σου είσαι εσύ!
Κλείνω με μια αφιέρωση για σας.
Ο αγαπημένος μου Oscar Wilde, που κατά τη γνώμη μου έχει πει πολλά σοφά πράγματα, έχει πει και το εξής:
“Κάθε γυναίκα καταλήγει να είναι σαν τη μητέρα της. Αυτό είναι η τραγωδία της. Κανένας άντρας δεν καταλήγει σαν τη μητέρα του. Αυτή είναι η δική του τραγωδία.” – Οscar Wilde

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ναι, ο κύκλος κάπως έτσι κλείνει, αλλα δε σημαίνει ότι κλείνει με ευτυχή τρόπο. Μην ξεχνάμε ότι κάθε νεα γενιά έχει όφελος τα καλά της πείρας των προγόνων αλλά κι όλα τα ΚΑΚΑ. Φαίνεται να το αμελούμε μονίμως αυτό.
    Έχουμε υιοθετήσει τα στραβά της μαμάς και θα τα κληροδοτήσουμε μαζί με τα δικά μας, στα παιδιά μας!
    Ελπίζω να τα εξέφρασα με ακρίβεια…
    Υπάρχει πάντα κι η ψυχανάλυση παιδιά…!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here