Εξωσωματική

Δεν είμαι εδώ για να μιλήσουμε για την εξωσωματική γονιμοποίηση σαν διαδικασία. Δεν είμαι ειδική άλλωστε! Αυτό που θα μοιραστούμε σήμερα μαζί είναι τα συναισθήματα που γεννιούνται λίγο πριν την τελική απάντηση!

Έχουμε λοιπόν ξεκινήσει όλη τη διαδικασία με λαχτάρα και όνειρα ότι σε λίγους μήνες θα κρατάμε αγκαλιά το μωράκι που τόσο πολύ έχουμε λαχταρήσει. Ενώ λοιπόν διαδικαστικά όλα έχουν πάει κατ ευχήν έρχεται η ώρα που ο γιατρός λέει πως σε 2 βδομάδες θα έχουμε το τελικό αποτέλεσμα!!!

Οι πρώτες στιγμές στο σπίτι είναι λίγο αμήχανες… σκέφτεσαι ότι όλα πρέπει να τα κάνεις σωστά! Να μείνεις ξαπλωμένη, να μη σηκώνεις βάρη, να μην κουράζεσαι, να έχεις καλή ψυχολογία και προς Θεού μακριά απ’ το άγχος!!! Επαναλαμβάνεις λοιπόν συνεχώς στο μυαλό σου αυτές τις σκέψεις μέχρι να γίνουν ένα με ΄σένα. Είσαι απόλυτα σίγουρη ότι ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις και είσαι αποφασισμένη να το κάνεις όσο πιο καλά μπορείς!

Η Πρώτη Βδομάδα:

Η πρώτη μέρα περνάει γρήγορα, θες η ταλαιπωρία, θες η κούραση (η ψυχολογική κυρίως) που σε καταβάλει σε κάνει να θέλεις να κοιμηθείς νωρίς. Ας μην ξεχνάμε ότι τόσο καιρό πάλευες και ευχόσουν αυτό που τώρα έχεις καταφέρει. Έχεις φτάσει λοιπόν στην τελική ευθεία! Ακόμα κι αυτό χρειάζεσαι χρόνο να το αφομοιώσεις. Η επόμενη μέρα έρχεται και το χαμόγελό σου φτάνει μέχρι τ’ αφτιά. Νιώθεις μια χαρά και μια αισιοδοξία! Καμιά αρνητική σκέψη δεν περνάει απ’ το μυαλό σου, όλα θα πάνε καλά!!! Την τρίτη μέρα έχεις είδη αρχίσει να κουράζεσαι και να βαριέσαι πάνω στον καναπέ κι έτσι αποφασίζεις να περάσεις τη ώρα σου διαβάζοντας το αγαπημένο σου βιβλίο και ν’ αφήσεις τις σκέψεις κατά μέρους . Έτσι κερδίζεις άλλες δυο μέρες!!! Την πέμπτη μέρα και ενώ το συναίσθημα της αισιοδοξίας συνεχίζεται, σκέφτεσαι λίγο πιο λογικά και αποφασίζεις να σηκωθείς απ’ τον καναπέ που έχεις πια σιχαθεί!!!

Σιγά-σιγά σου έρχονται στο μυαλό τα λόγια του γιατρού που σε συμβουλεύει να μην είσαι συνέχεια ξαπλωμένη ή καθιστή. Το να περπατάς παίζει κι αυτό το ρόλο του!!! Κι έτσι τις επόμενες δυο μέρες κάνεις δειλά-δειλά τις πιο απλές δουλειές του σπιτιού. Μαγείρεμα, λίγο σκούπισμα… στρώνεις και το κρεβάτι σου…ε, μην το παρακάνουμε κιόλας!!! Με τα πρώτα σημάδια κούρασης όμως ο καναπές είναι εκεί και σε περιμένει. Έτσι κλείνεις την πολυπόθητη πρώτη βδομάδα.

Εξωσωματική

Δεύτερη Βδομάδα:

Κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Η αισιοδοξία μετατρέπεται σιγά-σιγά σε άγχος και ανησυχία για το αποτέλεσμα που είναι πολύ κοντά σου πια και οι πρώτες αρνητικές σκέψεις δεν αργούν να κάνουν την εμφάνισή τους! Τι κι αν είπε ο γιατρός ηρεμία… τα νεύρα είναι ανεξέλεγκτα. Νεύρα που τα προκαλεί κυρίως ο φόβος για το όποιο αρνητικό αποτέλεσμα. Νιώθεις την ανάγκη από κάπου να κρατηθείς και δεδομένου ότι κανένας δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς τι περνάς ψάχνεις στο internet διάφορα forums σχετικά με το θέμα σου!!! Γίνεσαι μέλος και οι συζητήσεις με τις μέλλουσες μαμάδες δίνουν και παίρνουν.

Τώρα ναι… τώρα έχεις βρει απόλυτη κατανόηση!!! Διαβάζεις εμπειρίες από θετικά αποτελέσματα αλλά και αρνητικά και προσπαθείς με τον τρόπο αυτό να προετοιμάσεις τον εαυτό σου για κάθε ενδεχόμενο. Δεν είναι απλό, δε είναι καθόλου απλό… ταυτίζεσαι με όλες τις ιστορίες. Σε κάθε ιστορία με θετικό αποτέλεσμα η ικανοποίηση σου είναι πολύ μεγάλη και το χαμόγελό σου ακόμα μεγαλύτερο. Αυτό συμβαίνει γιατί κάπου εκεί, σε ένα τέτοιο θετικό αποτέλεσμα θέλεις να υπάρχεις κι εσύ!!! Και τι περίεργο, σε κάθε ιστορία με αρνητικό «τέλος» ένα δάκρυ κυλάει απ’ τα μάτια σου, όχι τόσο για το άδοξο τέλος όσο για την ελπίδα που χάθηκε μαζί.

Παραλογίζεσαι και το ξέρεις. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Αυτό που κάνεις δεν έχει νόημα και το ξέρεις. Τα forums κλείνουν, οι συζητήσεις σταματούν. Δεν έχεις χρόνο για τέτοια. Ήρθε η ώρα να κάνεις όνειρα… Κάπως έτσι περνά και η επόμενη βδομάδα.

εγκυμοσύνη

Η Μέρα της Κρίσης:

Έφτασε επιτέλους η μέρα που περίμενες δυο βδομάδες τώρα. Είσαι αισιόδοξη και ανυπόμονη μαζί!!! Πας να κάνεις λοιπόν τις αιματολογικές σου εξετάσεις και περιμένεις τα αποτελέσματα. Τι απλό που ακούγετε… περιμένεις τ’ αποτελέσματα!!! Στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου απλό. Αυτές οι 3-4 ώρες που περιμένεις είναι οι δυσκολότερες όλων. Τα λεπτά δεν τρέχουν η ώρες δεν περνούν… αυτός ο χρόνος, σήμερα ήταν ανάγκη να παίξει μαζί σου;;; Κι όμως θέλει δεν θέλει θα περάσει!!! Και περνά… κι επιτέλους κρατάς στα χέρια σου τ’ αποτελέσματα που θα σε κάνουν να πετάξεις στον ουρανό ή  να ξεχάσεις (προς στιγμή τουλάχιστον) το όνειρο.

 


Ξέρω πολύ καλά, ότι ο ρόλος του συζύγου είναι πολύ σημαντικός, ίσως ο σημαντικότερος. Σκόπιμα λοιπόν δεν θέλησα να τον εντάξω σ’ αυτό το κείμενο. Του αξίζει κάτι καλύτερο από μια απλή αναφορά, δε νομίζεται; Θα επανέλθω σύντομα με νέο άρθρο αφιερωμένο στον σύζυγο-μελλοντικό μπαμπά!

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here