Φωτογραφίες
Πολλές φορές αναρωτήθηκα γιατί εμείς  οι άνθρωποι αγαπάμε τόσο πολύ τις φωτογραφίες! Τι είναι αυτό που μας κάνει να τις έχουμε καταχωρημένες σε αρχεία στον υπολογιστή ή  σε άλμπουμ; Στιγμές απ’ τη ζωή μας είναι που πέρασαν και έμειναν στην ιστορία του χρόνου.
Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς πως οι φωτογραφίες αποτυπώνουν ένα μέρος του χρόνου που δεν χάθηκε… ότι αποτυπώνουν ανθρώπους και συναισθήματα που κάποτε σίγουρα υπήρξαν… όμως σήμερα ίσως και να μην υπάρχουν. Γιατί λοιπόν εμείς επιμένουμε να τις κρατάμε φυλακισμένες στο παρόν μας; Και γιατί ανατρέχουμε  συχνά-πυκνά σε αυτές;;;
  Η πιο απλή απάντηση που μπόρεσα να δώσω είναι ότι θέλουμε να θυμόμαστε ξεχωριστές και ευχάριστες στιγμές του παρελθόντος. Μεταξύ μας, είναι μια καλή απάντηση…Είναι όμως μόνο αυτό;

Φωτογραφίες

Για πολλά χρόνια πίστευα πως ότι αξίζει να θυμόμαστε μένει χαραγμένο στη μνήμη μας και ότι δεν χρειάζεται την ύπαρξη ντοκουμέντων για να συνεχίσει να ζει. Άνθρωποι, στιγμές, γεγονότα, καταστάσεις… όλα!!! Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που οι φωτογραφίες που είχα τότε ήταν μετρημένες στα δάκτυλα. Πίστευα επίσης ότι οι φωτογραφίες έχουν τη δύναμη της υποχρεωτικής θύμησης, κι εγώ ήθελα πάντα να επιλέγω τι να θυμάμαι. 
Βέβαια απ’ την άλλη πλευρά υπάρχει η ισχυρή άποψη που αναφέρει πως οι φωτογραφίες είναι ο καλύτερος φίλος της θύμησης!!! Είναι το σημείο εκείνο που ξαποσταίνει το βλέμμα για να ξεκουραστεί και να πάρει δύναμη. Ο χρόνος περνά… εμείς αλλάζουμε…ο κόσμος γύρο μας αλλάζει, κι αυτές είναι εκεί οι μόνες «σταθερές»  να μας θυμίζουν πως κάποτε ήμασταν και κάπως αλλιώς.
Είναι εκεί να μας επισημαίνουν την εξέλιξή μας. Είναι η αφορμή να φέρουμε ξανά στη μνήμη μας γεγονότα που ο καιρός έχει ξεθωριάσει. Πόσες φορές δε έχουμε χαμογελάσει στη θέαση μιας φωτογραφίας;;; Πόσες φορές μια φωτογραφία δεν έχει λειτουργήσει σαν προτζέκτορας της μνήμης μας… Μια φωτογραφία ισούται με χίλιες θύμησες… λένε όσοι πραγματικά ξέρουν. Τι να σας πω…νομίζω πως κι εγώ μ’αυτή την άποψη τάσσομαι τελικά!!! Εσάς ποια είναι η άποψή σας;;;;;

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here