Τα παιδικά της χρόνια.

Η Γεωργία Βασιλιάδου κατά κόσμο Γεωργία Αθανασίου γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1897 στην Αθήνα στην περιοχή της Κυψέλης. Σταμάτησε το σχολείο πολύ νωρίς για να εργασθεί σε κατάστημα βοηθώντας έτσι την οικογένειά της μετά το θάνατο του πατέρα της. Άλλαξε η ίδια το όνομά της σε Βασιλιάδου όταν αποφάσισε ότι αυτό που θέλει να κάνει είναι να ασχοληθεί με την υποκριτική και το τραγούδι.

Τα πρώτα της βήματα στο χώρο!

Ξεκίνησε τις σπουδές της στη Γεννάδειο Σχολή το 1923. Ως αφορμή στάθηκε η εμφάνισή της ως μέρος της χορωδίας του θεάτρου Ολυμπία στο έργο Ερνάνη του Τζουζέπε Βέρντι, ένα χρόνο πριν. Σπούδασε φωνητική μουσική και μετά εμφανίστηκε σε διάφορες οπερέτες. Λίγο αργότερα εισχώρησε στο θέατρο και συνεργάστηκε με μεγάλους θιάσους της εποχής, όπως αυτόν της Μαρίκας Κοτοπούλη, της Κυβέλης και του Αιμίλιου Βεάκη, ερμηνεύοντας διάφορους ρόλους.

Αλέκος Σακελάριος: Μια δεύτερη καριέρα ξεκινά

Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 αποφάσισε να αποσυρθεί και να ασχοληθεί εξολοκλήρου με την ανατροφή της κόρης της ύστερα κι από τον αποτυχημένο γάμο της. Ο Αλέκος Σακελάριος όμως είχε άλλη άποψη. Στα μέσα λοιπόν του τριάντα ο Σακελάριος ετοιμάζεται να ανεβάσει στο θέατρο «Ιντεάλ» τη μουσική κωμωδία «Κορίτσια για παντρειά». Ο θίασος είχε σχεδόν ολοκληρωθεί, το μόνο που έμενε ήταν να βρεθεί η καρατερίστα που θα ενσαρκώσει το ρόλο της κουτσομπόλας, «Κυρα Καλλιόπης». Χαρακτηριστική είναι η στιχομυθία μεταξύ του Αλέκου Σακελάριου και του Φώτη Σαμαρτζή:

«Στέμμα», το στέκι των άνεργων ηθοποιών

Το καφενείο «Στέμμα» ήταν το στέκι των άνεργων ηθοποιών. Εκεί μαζευόταν όλοι και μεταξύ καφέ και ούζου κλεινόντουσαν οι συνεργασίες. Εκεί λοιπόν πήγε και ο Αλέκος Σακελάριος και άρχισε να παρακολουθεί μια-μία όλες τις γυναικείες φιγούρες. Όταν το βλέμμα του συνάντησε τη μορφή της Γεωργίας Βασιλιάδου και αφού, ρωτώντας, σιγουρεύτηκε ότι δεν ήταν η μαμά ή κάποια συγγενής κάποιου ηθοποιού κατάλαβε ότι βρήκε αυτό που έψαχνε.

Αφού μίλησαν και έκαμψε ο Σακελάριος τις όποιες αμφιβολίες είχε η Βασιλιάδου σχετικά με το κατά πόσο θα μπορούσε να ανταποκριθεί η ίδια σ’ αυτό το είδος θεάτρου, συμφώνησαν. Οι κριτικές που απέσπασε γι’ αυτή της την ερμηνεία ήταν πολύ καλές. Με τον τρόπο αυτό εισχώρησε στον κινηματογράφο διαγράφοντας μια λαμπρή καριέρα. «Ο θησαυρός του μακαρίτη», «Η θεία απ’ το Σικάγο», «Η ωραία των Αθηνών»και «Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός» ήταν μόνο κάποιες απ’ τις 50 συνολικά ταινίες που πρωταγωνίστησε.

Η φιλία της με το Βασίλη Αυλωνίτη.

Ως συνθιασάρχης με το Βασίλη Αυλωνίτη και το Νίκο Ρίζο έπαιξαν στα έργα: «οι γαμπροί της Ευτυχίας», «οι νεόπλουτοι», «ο εραστής έρχεται» και σε πολλά ακόμα!Η συνάντηση Βασιλιάδου-Αυλωνίτη στη σκηνή ήταν μοναδική. Η χημεία τους ήταν τέτοια που μάγευε το κοινό. Ήταν σπάνιο να δεις τέτοια χημεία σε ηθοποιούς. Σπάνια ήταν επίσης και η φιλία που τους έδενε.

Είναι γνωστό πως ο Βασίλης Αυλωνίτης είχε πάθος με τα χαρτιά και τα άλογα. Εκεί «ακουμπούσε» όλα τα χρήματα που έβγαζε απ’ το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η Βασιλιάδου λοιπόν του πρότεινε να της δίνει τα λεφτά που βγάζει για να τα φυλάει. Κι όντως αυτό συνέβει ως που κάποια στιγμή της ζήτησε επίμονα τα λεφτά του πίσω. Εκείνη μη μπορώντας να κάνει κάτι διαφορετικό του τα έδωσε αποκαλώντας τον «Κεφάλα».

Το τέλος

Η Γεωργία Βασιλιάδου πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 1980 σε ηλικία 83 ετών, στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Οι γιατροί διέγνωσαν καρδιακή ανεπάρκεια και κακοήθη εξεργασία του παγκρέατος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here