γονιος
Το να είσαι γονιός μπορεί να είναι μια από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μας. Όσοι έχουμε παιδιά μπορούμε να ομολογήσουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα δίλημμα. Τα παιδιά είναι ευλογία αλλά και μεγάλο σχολείο. Οι προκλήσεις που καλούμαστε καθημερινά να αντιμετωπίσουμε είναι πολλές, δυσχερείς, ανατρεπτικές. Μεγάλο σχολείο αυτές οι προκλήσεις και τα μαθήματα που παίρνουμε είναι μαθήματα ζωής που έχουμε τη δυνατότητα να τα εκμεταλλευτούμε και ευρύτερα, είτε στον επαγγελματικό χώρο που κινούμαστε, είτε στην κοινωνική μας ζωή.
Η εμπειρία που συσσωρεύουμε (δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για γνώση έχοντας ως δεδομένο ότι κανείς μας δεν πήγε σε σχολείο για να μάθει την τέχνη να είναι γονιός) μας οδηγεί στο να αντιλαμβανόμαστε ποια δεξιότητα πρέπει να επιλέξουμε κατά περίπτωση και στη δουλειά μας όπως όταν μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.
Μερικά σημεία που νομίζω ότι μπορούν να μας φανούν χρήσιμα καθώς είναι κομμάτι της δικής μου εμπειρίας:
  • Όραμα – στόχος. Όπως για να δούμε την οικογένειά μας να προοδεύει πρέπει να ακολουθήσουμε ένα στόχο ή στόχους, έτσι πρέπει και να υπάρχει μια φιλοσοφία, ένα modusvivendi και τη δουλειά μας το οποίο ορίζεται και διαμορφώνεται από εσάς. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή που μπορεί να μας οδηγήσουν μακριά.
  • Το να φροντίζεις μικρά παιδιά έχει μεγάλη ομοιότητα με το να δουλεύεις με μια νέα ομάδα, που απαιτεί ενημέρωση και καθοδήγηση. Πώς να μάθει πχ το παιδί να δένει τα κορδόνια του. Δε μπορείς να περιμένεις από την πρώτη στιγμή την επιτυχία. Η υπομονή είναι αρετή για να διαχειριστούμε τις καταστάσεις που θα προκύψουν, αν έμαθε σωστά ή αν απέτυχε και πώς θα διατηρήσει υψηλό ηθικό στην αποτυχία. Ας μεταφέρουμε την εικόνα στον χώρο εργασίας μας. Κανείς μας δεν έμαθε από μόνος του. Το πώς όμως μάθαμε είναι άμεσα συνδεδεμένο με αυτόν που μας δίδαξε ή διδάξαμε.
  • Η επιβράβευση για την οποία έχουμε διαβάσει, δει, ακούσει, τόσα πολλά. Σκεφτείτε το γιο σας ή την κόρη σας να συμμετέχουν με την ομάδα τους στον τελικό αγώνα του πρωταθλήματος. Τι πρέπει να επιβραβεύσουμε; Την καθημερινή προσπάθεια για να φτάσουν ψηλά, ή το τελικό αποτέλεσμα; Δεδομένη η επιβράβευση, αλλά πότε; Η ενσυναίσθηση εισέρχεται και κατά περίπτωση αποφασίζουμε για να διατηρήσουμε το ηθικό σε υψηλό επίπεδο. Και στα παιδιά μας και στη δουλειά μας.
  • Πειθαρχία. Μεγάλο μάθημα που προσωπικά άργησα να καταλάβω τη σημασία της. Θα σας πω ένα προσωπικό παράδειγμα. Η μικρή μου κόρη μετά τα 2 χρόνια της, που βγάλαμε τα κάγκελα από το κρεβάτι της, κάθε βράδυ σηκωνόταν και ερχόταν στο δικό μας κρεβάτι. Όχι μια φορά και μετά τέλος, αλλά πολλές φορές (έξι – εφτά) και για πολύ καιρό. Πέρασαν δύο χρόνια για να πάρει την απόφαση ότι δεν αλλάζουμε γνώμη. Ήσυχα αλλά με σταθερότητα.
  • Για όσους έχουν περισσότερα του ενός παιδιά, εύκολα διαπιστώνουμε πόσο διαφορετικοί χαρακτήρες είναι και με πόσο διαφορετικό τρόπο εκτελούν πχ. τις δουλειές που τους αναθέτουμε ή αντιλαμβάνονται έννοιες. Η διαφοροποίηση του καθενός μας είναι στοιχείο μοναδικότητας που πρέπει να το μεταφέρουμε στη δουλειά μας. Απ’ αυτή τη δεξιότητα θα αναδειχθεί η δημιουργικότητά μας και η καινοτομία που τελικά είναι αυτό που επιζητούμε στο χώρο της δουλειάς μας.
  • Αναγνώριση της αξίας της προσωπικότητας. Ως γονείς αναζητούμε ευκαιρίες για να πούμε στα παιδιά μας πόσο σημαντικά είναι και πόσο περήφανοι είμαστε εμείς οι γονείς τους γι’ αυτά. Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο χώρος της εργασίας μας αν κατά τον ίδιο τρόπο αναζητούσαμε ευκαιρίες για να εκφράσουμε στους πελάτες μας, στους υπαλλήλους μας, στους συναδέλφους μας το πόσο σημαντικοί είναι.
  • Προσδοκίες. Δεν έχουμε. Κανείς μας δεν κάνει δώρο στο παιδί του για να του πει το παιδί «ευχαριστώ», «α!! τι καλός που είσαι!!» Προχωράμε, συνεχίζουμε χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα. Είπαμε, ο ηγέτης κάνει θυσίες.
  • Διαχείριση χρόνου. «Πετάει ο καιρός» λέει η γνωστή ρήση. Έτσι κι εμείς αν δεν αποκτούμε νέες καινοτόμες συνήθειες, δεν μαθαίνουμε τα μαθήματα της ζωής, ο χρόνος θα είναι εις βάρος μας. Και τα παιδιά μας… αν τους δίνουμε την απαιτούμενη προσοχή, μας διδάσκουν μαθήματα ηγεσίας που η αξία τους μετριέται μόνο σε συναισθήματα.
Είμαστε ευγνώμονες για τα συναισθήματα αυτά, για τα μαθήματα ζωής που τα παιδιά μας διδάσκουν.
Η ηγεσία είναι κατάσταση. Η κατανόηση των αναγκών του παιδιού θα μας βοηθήσουν να καθορίσουμε τι πρέπει να κάνουμε και τι όχι.
Ας απολαύσουμε το χρόνο μας ως γονείς και οι αναμνήσεις θα διαρκέσουν για μια ζωή. Ας πάρουμε τα μαθήματα της ζωής και ας απολαύσουμε το χρόνο μας ως ηγέτης, στο χώρο της δουλειάς μας και θα έχουμε ευκαιρίες να χαρούμε για τη δουλειά μας.
Φιλικά,
Μαρία Γκιάτα – Ποζιού
Ασφαλιστικός & Επενδυτικός Σύμβουλος
www.mariagkiata.gr
blog

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here