γυνάικα
Και υπάρχει και μια κατηγορία γυναικών που «παίζει» μόνη της.
Που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη, είναι κάπου μόνη της στο στίβο της ζωής  και τρέχει χωρίς αντιπάλους. Δεν μοιράζεται χαρακτηριστικά και τεχνικές με άλλες γιατί δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο ούτε να συγκριθεί αλλά ούτε και να μοιάσει.
Γυναίκες με τσαγανό και τσαμπουκά, γυναίκες που ζουν μοναχική ζωή και παλεύουν καθημερινά με δυσκολίες και πρακτικά θέματα που για άλλες θεωρείται αδιανόητο να μην τα μοιράζονταιμε τον συνοδοιπόρο τους.
«Γυναίκα ναυτικού» δεν θα μπορούσε να είναι απλά ένας τίτλος βιβλίου αλλά ένα ολόκληρο βιβλίο- και λίγα λέω. Είναι  ιστορίες με πολύ κλάμα, δράμα, κόπο, μοναξιά, θλίψη, ευθύνες και βάρη. Βάρη οικογενειακά αλλά και ευθύνες για να σταθούν τα θεμέλια του σπιτιού. «Λογοδοτείς» κάθε φορά που θα επιστρέψει ο ταξιδιώτης  σπίτι, για τα παιδιά, την πρόοδο τους και την προκοπή που σου έχει αναθέσει να κάνεις.  Κρίνεσαι αυστηρά πάντα και παντού για το αν  στάθηκες στο ύψος σου, σε όλα τα επίπεδα! Δεν είναι διόλου εύκολο να σηκώσεις τέτοιο βάρος.

ναυτικού

Η ζωή όμως είναι παράξενη, απρόβλεπτη, ανατρεπτική. Δεν έχεις εσύ  πάντα τον τελευταίο λόγο ούτε όλα πάνε βάσει σχεδίου. Κάποιες φορές το διαλέγεις από την αρχή, παντρεύεσαι ναυτικό και μαζί την θάλασσα και την μοναξιά. Κάποιες άλλες ούτε  που το φανταζόσουν  ότι η ζωή θα στα φέρει έτσι. Τίτλος και τιμή που δεν υπολόγιζες να αποκτήσεις. Και σου έρχεται κάπως απότομα αυτή η νέα σου ζωή. Αλλά και πάλι μαθαίνεις στην πορεία…
Σε κάθε περίπτωση το βάρος, οι ευθύνες και η μοναξιά είναι τα ίδια. Αλλά να, στην πρώτη περίπτωση ξέρεις λίγο πολύ τι σε περιμένει.Γονατίζεις, πελαγώνεις ειδικά στην αρχή, ειδικά αν έχεις παιδιά, ειδικά αν είσαι εργαζόμενη.  Προσπαθείς να τα βολέψεις όλα, να τα τακτοποιήσεις, να μην αφήσεις εκκρεμότητες γιατί αν μαζευτούν πολλά;; πώς θα τα βάλεις μετά σε μια σειρά;; Τα παιδιά, τα σχολεία, η δουλειά σου, οι υποχρεώσεις. Τρέχεις και δεν φτάνεις….
Και όταν πια έχεις αποκάμει στο τέλος της ημέρας  αλλά τα έχεις καταφέρει έρχεται η ώρα του απολογισμού ( όταν είσαι γυναίκα ναυτικού και μητέρα και εργαζόμενη βάζεις στόχους προς εκπλήρωση για την επόμενη μέρα άντε …βαριά για την επόμενη εβδομάδα), τότε νοιώθεις την ικανοποίηση ότι όλα πήγαν καλά, ότι τα έβγαλες και σήμερα πέρα αλλά δεν έχεις με ποιόν να το μοιραστείς. Ίσως είναι και το πιο δύσκολο συναίσθημα που έχεις να διαχειριστείς,  αυτό της απόλυτης μοναξιάς.

ναυτικού

.
Όπως και να έχει το πράγμα, αυτή η κατηγορία έχει κάτι το μοναδικό. Είναι γυναίκες που μπορεί να κρυφτούν κάπου για να κλάψουν αλλά ποτέ δεν θα κλαφτούν.’Έχουν τη δύναμη να είναι μάνα και πατέρας την ίδια στιγμή, έχουν την ικανότητα να παρουσιάζουν στα παιδιά τους ότι το επάγγελμα του ναυτικού είναι σαν όλα τα άλλα. Δεν τους αρέσει να καλλιεργούν την μιζέρια αλλά τους αρέσει να μαθαίνουν στα παιδιά τους ότι η ζωή είναι αγώνας. Τίποτα δεν έρχεται από μόνο και τίποτα δεν πάει χαμένο. Μετατρέπουν  την μοναξιά τους σε δημιουργία και φτιάχνουν από την αρχή νέες ανατρεπτικές και αισιόδοξες συνθήκες τόσο για τις ίδιες όσο και για την οικογένεια τους.
Όταν έχεις  την δύναμη να γονατίσεις και να κλάψεις αλλά μετά να ξανασηκωθείς και να σταθείς να ξέρεις πως έχεις γεννηθεί για να τα καταφέρεις…

 

Κατερίνα Δημοπούλου

https://keepitsimplelifeisjustajourney.blog/

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here