Έχουν περάσει πολλά χρόνια μέσα στα οποία η δύναμη και η αποφασιστικότητα  της γυναίκας την  έχει «εισάγει» δυναμικά σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Οι ιδιότητες της  πολλές: μάνα, σύζυγος, εργαζόμενη, νοικοκυρά. Αν αναλύσουμε δε το εργασιακό κομμάτι, θα δούμε ότι πρωτοστατεί επάξια σε πολλούς σημαντικούς χώρους όπως της επιστήμης, των τεχνών, των γραμμάτων και της πολιτικής. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι αν χρήζει ίσης αντιμετώπισης με τους άντρες.

ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

  Υπάρχει μια λανθασμένη εντύπωση -κατ’ εμέ- ότι η γυναίκα είναι ένα υπερευαίσθητο ον. Αυτός ο προσδιορίσμος μόνο αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει,  καθώς διαφοροποιεί τη συμπεριφορά τόσο των προϊστάμενων όσο και των συναδέλφων της. Φοβούνται να της αναθέσουν πόστα ή εργασίες που απαιτούν ιδιαίτερη πίεση, γιατί θεωρούν πως δεν είναι ικανή να ανταπεξέλθει.

Στον αντίποδα βέβαια υπάρχουν και οι περιπτώσεις που εκμεταλλεύνται αυτή την πίεση, για να προκαλέσουν την αποχώρηση της  από τη δουλειά. Πολλές φορές αντιμετωπίζει αγένεια ακόμα και υβριστικούς σχολιασμούς. Το πιο αρνητικό από όλα, το οποίο είναι πάντα επίκαιρο, είναι η σεξουαλική παρενόχληση. Δεν υφίσταται σαφώς σε όλους τους εργασιακούς χώρους, δυστυχώς όμως καλύπτει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αυτών. Αυτή η μάστιγα, που όσα χρόνια και αν περάσουν δεν έχει εξαλειφθεί, άλλες φορές είναι πιο ωμή και άλλες «συγκαλυμμένη» από «φθηνό» χιούμορ για να απενοχοποιηθεί. Απαράδεκτο είναι και το γεγονός του ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί η παρενόχληση ως «δέλεαρ» για εργασιακή ανέλιξη.

Η ΑΜΟΙΒΗ

  Για μπορέσει μια γυναίκα να εργαστεί, θα πρέπει να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις. Νεαρή σε ηλικία, χωρίς υποχρεώσεις (αυτό τονίζεται) και σε κάποιες περιπτώσεις χωρίς συγκεκριμένη ειδίκευση. Όλα αυτά έχουν ως στόχο τις χαμηλές απολαβές. Ακόμα όμως και αν πάρουμε το παράδειγμα γυναίκα-καριέρας, θα παρατηρήσουμε ότι είναι σαφώς πιο δύσκολο να αποδείξει ότι είναι άξια υψηλής αμοιβής ή αύξησης. Να αναφέρουμε και τις περιπτώσεις όπου αφήνεται να εννοηθεί πως η αμοιβή είναι ανάλογη και της εξωτερικής εμφάνισης (όχι δεν μιλάμε για καλλιστεία).

Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ

  Ερχόμαστε στον πιο σημαντικό διαχωρισμό. Η γυναίκα εκτός από εργαζόμενη, έχει  υποχρεώσεις και ανάγκες ως μητέρα. Αυτή όμως η λέξη από  μόνη της αποτελεί στις περισσότερες δουλειές κόκκινο πανί. Θεωρούν πως η μητρότητα αποτελεί εμπόδιο στην αποδοτικότητά της. Δεν γίνεται εύκολα αποδεκτό από την αρχή όπου θα δηλώσει την εγκυμοσύνη της. Σκέφτονται όλα τα δικαιώματα που αυτόματα αποκτάει βάση νόμου και θεωρούν πως αυτό λειτουργεί εις βάρος τους. Εννοείται πως ένας άνδρας δε θα δημιουργούσε ποτέ τέτοιο πρόβλημα για ευνόητους λόγους, αλλά και γιατί δε θα ζητούσε άδεια να μεγαλώσει το παιδί του. Εδώ συνδέεται και αυτό που αναφέραμε παραπάνω, ότι προσλαμβάνουν κατά βάση γυναίκες που δεν έχουν στα άμεσα σχέδια τους τη δημιουργία οικογένειας. Δεν είναι λίγες οι φορές που ρωτάνε απροκάλυπτα για το συγκεκριμένο θέμα στις συνεντεύξεις  και με βάση αυτό κρίνεται και το αποτέλεσμα (μόνο στις γυναίκες).

  Θεωρώ πως σαφώς υπάρχουν εξαιρέσεις  εργοδοτών και συναδέλφων, που θα σεβαστούν την πορεία και τον κόπο μιας εργαζόμενης. Όμως όταν όλα τα παραπάνω που ανέφερα στο συγκεκριμένο άρθρο αποτελούν τον θλιβερό κανόνα, θα έπρεπε να προβληματιστούμε. Δε μπορεί να ζούμε τον αιώνα της εξέλιξης και της προόδου και κάποια πράγματα όχι μόνο να μένουν στάσιμα αλλά να οδεύουν προς το χειρότερο. Σε τελευταία ανάλυση δεν γίνεται να μιλάμε συνεχώς για ισότητα, όταν  γίνεται ανεκτή αυτή η καθημερινότητα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here