Κινγκ

Δεν υπήρξα ποτέ φανατική του Στήβεν Κινγκ. Ποτέ δεν τον ακολούθησα συστηματικά σε οτιδήποτε νεότερο έβγαινε, απλά τύχαινε να δώ πού και πού κάποια ταινία η οποία είχε βασιστεί σε βιβλίο του. Παρεπιπτόντως, δεν έχω διαβάσει ούτε μισή αράδα από βιβλίο του -νομίζω έχω ένα κενό να καλύψω εκεί. Ενίοτε, όταν έκανα μαραθώνιο κάποιου σκηνοθέτη, π.χ. Κιούμπρικ, εκεί τύχαινε να δώ μια ταινία must, όπως τη Λάμψη (όχι του Φώσκολου-αυτή την έβλεπα κάθε απόγευμα με τη γιαγιά μου, ήθελα δεν ήθελα) η οποία δεν ξέρω σαν βιβλίο πώς είναι, αλλά ο Κιούμπρικ έχει δώσει ρέστα (θα μιλήσουμε παρακάτω).

Κάπου το Πάσχα λοιπόν, άρχισε μια απρογραμμάτιστη παρακολούθηση «θρίλερ” της δεκαετίας του ’80, καθώς το μάτι μου πήρε κάποιους τίτλους ταινιών που θα έπρεπε να έχω δεί, αλλά δεν τα είχα καταφέρει ακόμα. Πολλές φορές, η παρακολούθηση ταινιών πηγαίνει ανά ηθοποιό (Μέριλυν Μονρό, Κάθριν Χέπμπμορν, Όντρεϋ Χεπμπορν, Τζέημς Στιούαρτ, Άντονι Χόπκινς, Μαριόν Κοτιγιάρ, Ρίβερ Φοίνιξ κ.λ.π, κ.λ.π), ή ανά ιστορικό γεγονός ή ό,τι μου κολλήσει στο μυαλό. Το Πάσχα λοιπόν, έως ένα βαθμό, ένιωσα οτι το κάνω αυτό για τη Ντρου Μπάριμορ, και τις τελευταίες μέρες πιο συστηματικά στον Στήβεν Κινγκ (θα καταλάβετε παρακάτω γιατί αυτούς τους δύο τους βάζω μαζί).

Στόχος μας, λοιπόν, σ’αυτό το άρθρο είναι να θυμηθούμε -ή να μάθουμε- αυτές τις πρώτες ταινίες θρίλερ που άκμασαν τη δεκαετία του ’80. Εγώ τις είδα και τις ιεράρχισα σύμφωνα με το γούστο μου. Enjoy.

 

7. Cat’s eye (1984)

Κινγκ
Εικόνα από Nicholas Tassonne

Στο Μάτι της Γάτας βλέπουμε το παιδί-θαύμα της περιόδου, τη Ντρου Μπάριμορ που ήταν στα high της εκείνη τη περίοδο, σε τρείς διαφορετικές ιστοριούλες που δεν συνδέονται η μία με την άλλη. Η αλήθεια είναι οτι δεν βρήκα κάποιο νόημα που να διακρίνει αυτές τις ιστορίες, υποθέτω μόνο οτι αποτέλεσαν κάτι σαν συλλογή μικ΄ρων ιστοριών του συγγραφέα υπό ένα κοινό τίτλο. Ποιός ο λόγος να γυριστούν σε ταινία δεν ξέρω… Whatevah.

 

 

6. Firestarter (1985)

Η δεύτερη ταινία του Πάσχα μου, όπου συναντάμε και πάλι τη πιτσιρίκα Ντρου Μπάριμορ σε μία ταινία που είναι πολύ καλύτερη και πιο ενδιαφέρουσα από τη προηγούμενη. Έχει αφήσει επίσης απόηχο, ενώ το πόστερ της είναι πλέον κλασικό, και το είδαμε πέρυσι σε μία παραποίηση στο Stranger Things (βλ. εικόνα). ΚινγκΚινγκ

Η ιστορία έχει ως εξής: Νεαροί σε επιστημονικό πείραμα αναπτύσσουν δυνάμεις τηλεπάθειας. Ερωτεύονται και οσονούπω κάνουν ένα κοριτσάκι το οποίο έχει τη δύναμη να ανάβει φωτιές και να τα κάνει όλα κάρβουνο. Κακοί άνθρωποι τους κυνηγούν για να χρησιμοποιήσουν τη μικρή ως όπλο. Η συνέχεια επί της οθόνης.

 

5. Christine (1983)

Μη μπερδεύεστε. Ο τίτλος δεν αναφέρεται σε κάποια κοπέλα. Τουλάχιστον όχι έτσι που τη φαντάζεστε. Ναι, αναφέρεται σε μια αιθέρια ύπαρξή (μάλλον χθόνια), σε Κινγκμία καλίγραμμη σιλουέττα. Ορισμένοι κριτικοί την έχουν πει ως την απόλυτη femme fatale. Ωστόσο, αναφερόμαστε σε αυτοκίνητο. Μάλιστα. Κι είμαι σίγουρη οτι κι εσείς θα έχει τύχει να συναντήσετε κάποιον, ο οποίος αναφέρεται στο αμάξι του σαν να είναι η αγάπη του (βλ. τον Σαμ στο Supernatural). Μόνο που το συγκεκριμένο αμάξι στου Στίβεν Κινγκ, είναι – τι άλλο; – διαβολικό. Κυρίως είναι μια ζηλιάρα κοπελιά… Δείτε και θα καταλάβετε.

 

4. Misery (1990)

Εικόνα από Edgar Ascenao
Από tilentiart στο Etsy

Μία από τις καλύτερες ταινίες οι οποίες έχουν βασιστεί σε βιβλίο του Στίβεν Κινγκ, η οποία μάλιστα κέρδισε Oscar πρώτου γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Κάθυ Μπέιτς. Η υπόθεση; Λαμπρή! Θα έλεγες οτι βγήκε από προσωπική εμπειρία του συγγραφέα. Η Άνι, είναι η νο1 φαν του γνωστού συγγραφέα Άρλεκιν, Πωλ Σέλντον, ο οποίος για κακή του τύχη πέφτει στα χέρια της, μετά από ένα τροχαίο ατύχημα που τον στέλνει στο κρεβάτι με τα πόδια σακατεμένα. Έτσι, αρχίζει να γνωρίζει από την καλή κι από την ανάποδη τη περιποίηση της θαυμάστριάς του…

 

3. Poltergeist (1982)

Εικόνα από Adam Armstrong

Θα μου πεότε, γιατί το Poltergeist μπαίνει σε αυτή τη θέση, ενώ πχ το Μίσερυ πήρε Όσκαρ. Έχει να κάνει με προσωπικά κριτήρια. Την είχα δει μικρή, κι ακόμα θυμόμουν συγκεκριμένες σκηνές. Αν και δεν γνώριζα οτι επρόκειτο για τη συγκεκριμένη ταινία, αφότου την ανακάλυψα την είδα για να επιβεβαιώσω τις υποψίες μου. Και ναι, ξαναείδα αυτές τις σκηνές που φοβόμουν μικρή (αν και κάποιες τις είχα ασφαλώς μεγαλοποιήσει). Η υπόθεση είναι κλασική, οικογένεια κατοικεί σε στοιχειωμένη σπίτι. Το κοριτσάκι ακούει ανθρώπους στη τηλεόραση και συνομιλεί μαζί τους, καρέκλες μετακινούνται, και πολλά άλλα. Από όλες όσες είδα, είναι ίσως το πιο true θρίλερ, μέχρι το τελευταίο 10λεπτο που σε πιάνουν πια τα γέλια. Πρέπει να θυμόμαστε όμως, πάντα, οτι τις ταινίες αυτές προσπαθούμε να τις βλέπουμε πλαισιωμένες, ανάλογα με την εποχή στην οποία βγήκαν και από τους ανθρώπους που καταναλώθηκαν και την κοινωνία για την οποία παρήχθησαν.

 

2. Carrie (1976)

Η ταινία αυτή έχει παραμείνει μνημειώδης. Ο Στίβεν Κινγκ έχει πει ότι τη θεωρεί καλύτερη από το βιβλίο του. Το 2013 βγήκε και remake με την Chloë Grace Moretz, στο οποίο ο Κινγκ απάντησε «Γιατί να κάνεις κάτι καινούριο, ενώ το πρωτότυπο είναι ήδη τόσο καλό;”. Στην ταινία η Sissy Spacek (ηθοποιάρα) παίζει την περιθωριακή Κάρι, με μία μάνα μισότρελη και φανατική «χριστιανή”. Η Κάρι, λοιπόν,  έχει αναπτύξει δυνάμεις τηλεκίνησης. Το θέμα είναι το εξής: Το όμορφο αγόρι του σχολείου, τη καλεί στο χορό των τελειοφοίτων… Ε και εκεί γίνονται όλα όσα μπορείτε να φανταστείτε. Είναι καλή, είναι καλή.

 

 

1. The Shining (1980)

Κι ήρθε η ώρα που όλοι περιμέναμε. Η ταινιάρα της ταινιάρας. Το απόλυτο θρίλερ. Το Άγιο Δισκοπότηρο του Κούμπρικ (πίνουμε στο όνομά του). Η ταινία αυτή δεν είναι καλτ, είναι ΚΛΑΣΣΙΚΗ. Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ για αυτή τη ταινία. Ότι ο Τζακ Νίκολσον… είναι ο Τζακ Νίκολσον! Δίνει ρέστα. Γίνεται η απόλυτη παράνοια. Τα δίδυμα στον διάδρομο; Ο ήχος του ποδηλάτου στο χαλί και μετά στο πάτωμα, οι στροφές στο διάδρομο που δεν ξέρεις τι θα σου φέρουν; Είναι τρομερό… Και σκεφτείτε οτι στο Κινγκ δεν άρεσε (εδώ πυροβολάμε). Ο Κιούμπρικ ήταν διάνοια (και σκατόγερος). Έκανε ψυχολογικό πόλεμο στους πρωταωνιστές για να βρίσκονται στη σωστή διάθεση. Τρομαγμένη με χαμηλό ηθικό η πρωταγωνίστρια (μέσω συχνών φραστικών μειώσεων) και εκκνευρισμένος ο Νίκολσον (έτρωγε μόνο ένα σάντουις που δεν του άρεσε).

Εικόνα από Antonio Di Nardo

 

 

 

 

 

 

3 ακόμη βιβλία του, που δεν θα τα έλεγες θρίλερ αλλά είναι must

3. Stand By me (1986)

Τη ταινία αυτή την είχα δει μικρή και τη θυμόμουν ακόμα, έστω και αχνά. Χαρακτηριστικό

Εικόνα από Chiara Tovazzi

της, το ταξίδι κατά μήκος των γραμμών του τρένου και (για μένα) η σκηνή με τις βδέλες (θα καταλάβετε όταν τη δείτε). Αφορμή για την επανάληψη της θέασης της ταινίας (κι εκεί που επιτέλους αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο), υπήρξε η ανάγνωση ενός άλλου άρθρου για την οικογένεια των Phoenix (μπορεί να κάνω ένα αφιέρωμα σε κάποια φάση). Γνωρίζετε τον  Joaquin Phoenix φυσικά, αλλά γνωρίζατε ότι πρίν από αυτόν αστέρι της οικογένειας ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του River Phoenix.

 

 

 

2. Shawshank Redemption (1994)

Οι δύο επόμενες ταινίες θαρρώ πως δεν χρειάζονται συστάσεις ούτε επεξήγηση. Όλοι μας τις έχουμε δει κι έχουμε κλάψει. Απλά έπρεπε να τις συμπεριλάβω στη λίστα μου.

Η εικόνα ανακτήθηκε από το Pinterest
  1. Green Mile (1999)

Εικόνα από christian frarey

 

*Υ.Σ: Το It δεν το έβαλα συνειδητά σε αυτή τη λίστα. Με νευριάζει.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here