έρωτος
Γι’ ακόμη μια φορά τη νύχτα μου συνοδεύει η μουσική. Είναι 2:16 τα ξημερώματα και εγώ εδώ, απολαμβάνοντας το τραγούδι «Νότος”, αποφάσισα για ακόμη μια φορά να επικοινωνήσω μαζί σας! Περί συναισθήματος λοιπόν ο λόγος και σήμερα, όπως πολύ καλά καταλάβατε απ’ τον τίτλο του σημερινού μου άρθρου: «Λόγος περί έρωτος”. Ας ξεκινήσουμε…
Σε μια εποχή που η ευτυχία καθορίζεται απ’ το ποσά «like” ή «Share” λαμβάνει μια φυλακισμένη στο χρόνο στιγμή της ζωής μας… που οι συζητήσεις έχουν αντικατασταθεί από σύντομα μηνύματα και τα συναισθήματα εκφράζονται πια με «Emoticons” μέσω messenger… Σε μια εποχή που τα λόγια έγιναν πιο φτωχά από ποτέ και οι σχέσεις κατέληξαν να είναι γρίφος για δυνατούς λύτες… μπορούμε άραγε να κοιτάξουμε τον άλλο κατάματα και να του εμπιστευτούμε σκέψεις και συναισθήματα χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό ή φόβο;

έρωτος

Είναι γεγονός ότι η καθημερινότητα καταπίνει τα πάντα στο πέρασμά της! Όταν μάλιστα και οι υποχρεώσεις είναι αυξημένες, τότε ο χώρος για να εκφραστεί το συναίσθημα είναι περιορισμένος. Όμως αλήθεια, πόσες φορές όταν βλέπουμε ένα love story στο cinema την ώρα της απόλυτης κορύφωσης, της δικαίωσης του έρωτα, που μπορεί να μεταφράζεται με μια αγκαλιά, ένα φιλί ή το τελικό σμίξιμο των πρωταγωνιστών, δεν έχουμε αναστενάξει… ή πόσες φορές δε έχουμε σκεφτεί τον εαυτό μας στη θέση της πρωταγωνίστριας ή του πρωταγωνιστή.
Αυτός λοιπόν ο μικρός αναστεναγμός που βγαίνει από μέσα μας, δείχνει την ανάγκη που έχουμε όλοι να ζήσουμε κάτι ανάλογο…που όμως δεν θα καταφέρουμε ποτέ να το βιώσουμε αν δεν μάθουμε ανοιγόμαστε και να δίνουμε χρόνο στη σχέση μας με τους ανθρώπους. Μόνος του φτιάχνει κανείς τις συνθήκες μέσα στις οποίες θέλει να ζήσει, όταν οι πραγματικές δεν τον ευνοούν.
Να  σας πω κάτι… πιστεύω ότι όλοι κάποια στίμη της ζωής μας, λίγο έως πολύ υπήρξαμε πρωταγωνιστές μιας τέτοιας σκηνής. Τώρα το ποιος και κατά πόσο το κατάλαβε, είναι άλλο θέμα.

έρωτος

Η έκφραση του συναισθήματος, σε κάθε περίπτωση, είναι λυτρωτική. Ας το πούμε όμως και λίγο διαφορετικά. Ο δρόμος της ζωής για τον καθένα από μας είναι διαφορετικός. Διαφορετικός είναι επίσης και ο τρόπος που θα βαδίσει κανείς το δρόμο αυτό. Ας πούμε λοιπόν ότι ο έρωτας είναι χορός… για άλλους είναι ένα φλογερό Tango, για άλλους είναι ένα δυναμικό Paso Domble και για κάποιους άλλους είναι ένα ρομαντικό Blues… Σημασία δεν έχει τι χορό θα επιλέξει κανείς…σημασία έχει να σηκωθεί να χορέψει!!! Για σκεφτείτε το λίγο…
Και κάπου εδώ θα σας αφήσω!! Η νύχτα συνεχίζει, η μουσική συνεχίζει και εγώ σας αποχαιρετώ… Θέλω μόνο να θυμάστε πως:
 ότι μοιραζόμαστε, μένει στο χρόνο!!! 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here