Με λένε Μαριάννα Γληνού. Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.  Είμαι παντρεμένη κι έχω δύο παιδιά. Σπούδασα Αγγλική Λογοτεχνία. Έχω διδάξει την αγγλική γλώσσα για πολλά χρόνια σε ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια. Συνεργάστηκα για χρόνια με τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής». Εκεί άρχισαν όλα! Δημοσιεύτηκαν διηγήματά μου για περίπου τρία χρόνια, τα οποία στη συνέχεια εκδόθηκαν από τις «Πνοές Λόγου και Τέχνης», με τον τίτλο «Λόγια στον καθρέφτη». Παράλληλα, ποιήματά μου έχουν αναρτηθεί και σε άλλες ιστοσελίδες, όπως στο βιβλίο.net, στο Bonsai stories, στη σελίδα του εξαιρετικού ποιητή Γιώργου Χ. Θεοχάρη και στις 121words. Επίσης, τιμήθηκα με το τρίτο βραβείο σε διαγωνισμούς ποίησης από την «Αμφυκτιονία Ελληνισμού» και τον  «Καισάριο Δαπόντες» από τον Δήμο Σκοπέλου. Εδώ θα ήθελα να προσθέσω πως στο ελεύθερό μου χρόνο, ασχολούμαι και με την Αγιογραφία.

Πείτε μας δυο λόγια για το βιβλίο σας «Το βράδυ κρυφά» που κυκλοφόρησε φέτος απ’ τις εκδόσεις Επύλλιον.

Το«Βράδυ, κρυφά» είναι μία συλλογή ποιημάτων γραμμένων μέσα στη διάρκεια πολλών χρόνων. Μου δόθηκε έτσι η ευκαιρία να σταθώ απέναντι τους πιο αντικειμενική, πιο δίκαιη κριτής. Περιέχει, βέβαια, και πολλά πρόσφατα ποιήματα. Όπως και να είναι, νιώθω πολύ χαρούμενη που κατόρθωσα να τα βάλω σε χαρτί, με τη βοήθεια των εκδόσεων«Επύλλιον».

Ποια είναι συνήθως η αφορμή για να γράψετε ένα ποίημα;

Γράφω ποιήματα από έφηβη. Η αφορμή για να γραφτεί ένα ποίημα μπορεί να είναι τόσο ασήμαντη, όσο το θρόισμα ανάμεσα στα φύλλα. Για εμένα, που οι εικόνες εύκολα γίνονται λέξεις μέσα στο μυαλό και το αντίστροφο, κάποια παράξενη ιδιομορφία του μυαλού, τα ποιήματα με συντροφεύουν. Αν θα με ρωτούσατε γιατί γράφω, θα σας απαντούσα με ένα ποίημά μου: «Δεν γράφω εγώ για να σωθώ. Τους φόβους μου ξορκίζω.»

Πιστεύετε πως η ποίηση είναι αποτέλεσμα γνώσεις ή ταλέντου;

Η ποίηση σίγουρα δεν είναι μόνο θέμα γνώσεων ή μόνο θέμα ταλέντου. Το ότι γράφω και εκδόθηκε αυτή μου η συλλογή, δεν με καθιστά και ειδήμονα. Τις σκέψεις μου, σύμφωνα με τις ερωτήσεις σας,  μοιράζομαι μαζί σας. Σκέπτομαι πως αν θέλει κάποιος να χτίσει έναν όμορφο μαντρότοιχο, θα πρέπει να διαλέξει όμορφες πέτρες, να τις ταιριάξει στο χρώμα, μα και να ξέρει να πάρει ζύγια πριν αρχίσει το χτίσιμο. Ένα θέλω- συναίσθημα χωρίς τη γνώση, μια γνώση χωρίς ένα δυνατό συναίσθημα, πόσο όμορφο μαντρότοιχο θα έφτιαχναν;

Μπορεί η ποίηση να κλείσει μέσα της πληγές της ανθρωπότητας;

Σε αυτή σας την ερώτηση, επιτρέψτε μου να σας πω πως την απάντηση την έχουν δώσει οι τραγωδοί, αοιδοί και ποιητές της αρχαιότητας. Εκείνο το θεσπέσιο χορικό στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, εκείνο που λέει «πολλά τα δεινά κουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλει» τα απαντά όλα.

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα σας; Ετοιμάζεται κάτι ή είναι ακόμα νωρίς για νέα σχέδια;

Υπάρχουν αρκετά ποιήματα που περιμένουν να γραφτούν, κι άλλα που περιμένουν τη στιγμή τους για να εκδοθούν. Αντικειμενικά μιλώντας, δεν είναι κάτι που κάποιος μπορεί να κάνει απερίσκεπτα ή χωρίς σχεδιασμό. Επίσης, πόσοι από τους Έλληνες σκεπτόμαστε ποιητικά ή έχουμε τη διάθεση να διαβάσουμε ποίηση όταν μας κυνηγούν οι μέρες κι οι υποχρεώσεις, ή πιο απλά οι λογαριασμοί; Ναι, γενικά, θα ήθελα να συνεχίσω και με μια δεύτερη συλλογή. Πάντα ξέρεις όταν είναι ο σωστός χρόνος. Απλά, γίνεται..

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here