Μπουκόφσκι
Η θεωρία μου είναι η εξής (και εντελώς άσχετη με το παρόν άρθρο, αλλά αυτό το αγνοούμε επιδεικτικότατα): εάν είσαι φαν του Ταραντίνο, είσαι σίγουρα φαν και του Μπουκόφσκι. Εξυπακούεται, εννοείται, επιβάλλεται• παρόμοια αίσθηση του – κυνικού πάντα- χιούμορ, παρόμοια αντίληψη των πραγμάτων και της εξελισσόμενης εντός των σελίδων ζωής και η παρόμοια εντύπωση με μία δόση σοκ που σου προκαλεί οποιοδήποτε δείγμα της τέχνης τους.
Αφού λοιπόν πιάσαμε τον Ταραντίνο, θα τον αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη, για να ασχοληθούμε με τον Μπουκόφσκι. Πιο συγκεκριμένα, με το Pulp, ένα από τα καλύτερά του – για εμένα προσωπικά, πάντα – βιβλία. Έχοντάς το διαβάσει πριν μερικές μέρες, για τρίτη ίσως φορά, είναι μία από τις απαντήσεις που θα έδινα στην ερώτηση «Τί να διαβάσω φέτος το καλοκαίρι;».
Πριν μπω σε κάποιες λεπτομέρειες για την πλοκή του βιβλίου, θα πω το εξής: ο Μπουκόφσκι είναι από τους συγγραφείς που είτε θα αγαπήσεις για τα καλά είτε θα μισήσεις,επίσης για τα καλά: τον θεωρώ μία από τις πιο εκκεντρικές και ιδιόρρυθμες παρουσίες στον τομέα της λογοτεχνίας γενικότερα- και το λέω αυτό παρόλο που είναι από τους αγαπημένους μου. Εάν έχει πέσει στα χέρια σας κάποιο από τα έργα του με καταλαβαίνετε, εάν όχι πάλι, προετοιμαστείτε για υπερβολικές δόσεις σαρκασμού και ειλικρίνεια απείρου κάλλους•ο τίτλος του βιβλίου αποτελεί από μόνος του ένα είδος αυτοσαρκασμού του συγγραφέα, καθώς ο ίδιος βαφτίζει ουσιαστικά το βιβλίο του κομμάτι της κουλτούρας του pulp fiction, δηλαδή της φτηνής, «κακής» λογοτεχνίας.
Το Pulp, επιστρέφοντας στο θέμα μας, είναι η εναλλακτική μορφή του αστυνομικού που θέλεις να διαβάσεις αμέριμνος κάτω από την ξαπλώστρα- με απολαυστικά twist παύλα δείγματα της γραφής του Μπουκόβσκι. Το βιβλίο εξιστορεί τις περιπέτειες ενός αρκετά ιδιότροπου και βυθισμένου στις καταχρήσεις ντετέκτιβ, του Νίκι Μπιλέιν, που χρησιμοποιεί εξίσου ιδιότροπες μεθόδους ώστε να λύνει τις υποθέσεις που του ανατίθενται. Όταν λοιπόν καλείται να εντοπίσει δύο πρόσωπα- εκ των οποίων το ένα θεωρείται νεκρό από το ευρύ κοινό και το άλλο δεν είναι σίγουρο ότι υπάρχει στην πραγματικότητα- ξεκινάνε οι ανατροπές και το κόλλημά σου με αυτές τις 246 σελίδες. Και μην περιμένετε τίποτα λιγότερο από το τέλος του αγαπημένου μου αυτού βιβλίου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here