ακοή
Ακοή: Μία από τις 5 αισθήσεις μας που η έλλειψή της αποχρωματίζει τη ζωή μας, αποξενώνει τα συναισθήματα, το ηχόχρωμα, την ένταση που ο λόγος προξενεί.
Τα παιδιά ακούν και μαθαίνουν να μιλούν, να εκφράζονται και εξαίφνης διεκδικούν την ακοή μας με το λόγο τους και με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν την επικοινωνία μαζί μας. Είναι συνηθισμένη η πρακτική μας πολλές φορές, να μας μιλάνε τα παιδιά μας και να κάνουμε ότι ακούμε αλλά τελικά βουτηγμένοι στη ρουτίνα μας, παρασυρόμαστε από τις δαιδαλώδεις σκέψεις μας, ωσεί παρόντες. Ανέφικτο να ξεγελάσουμε το παιδί μας, πόσο μάλλον τον συνεργάτη ή τον οποιοδήποτε συνομιλητή μας.
Τι ακούμε λοιπόν; Ακόμα καλύτερα πώς ακούμε; Με τι αυτιά; Με ποια διάθεση;
Σε θεωρητικό επίπεδο, όλοι θέλουμε και ίσως πιστεύουμε ότι είμαστε ανοιχτοί στην επικοινωνία. Ότι είμαστε ακροατές συγκροτημένοι, όχι επιλήσμονες. Όταν η συζήτηση μας ενδιαφέρει, έχουμε όφελος έμμεσο ή άμεσο, θεωρούμε ότι παρακολουθούμε με ενδιαφέρον. Είναι έτσι όμως;

Ένα μικρό τεστ για όλους μας.

Ας θυμηθούμε την τελευταία συνομιλία που είχαμε και ας αναρωτηθούμε:
  • Συμμετείχαμε ενεργά στη συζήτηση, ή απλά απαντούσαμε «ναι», «βεβαίως» «έχετε δίκιο»;
  • Απευθύναμε ερωτήσεις καίριες ή βερμπαλισμούς;
  • Ακούγαμε με προσοχή τα σχόλια του συνομιλητή μας ή απλά λέγαμε το «ποίημά» μας;
  • Νιώσαμε ότι υπήρχε νοητική σύνδεση με τον συνομιλητή ή απλά ήμασταν κολλημένοι στο πώς θα μεταφέρουμε το δικό μας μήνυμα;
Τις απαντήσεις ας τις δώσει ο καθένας μας μόνος του.
Υπάρχουν όμως κάποια στοιχεία που πρέπει να προσπαθήσουμε να εντάξουμε στον τρόπο που ακούμε για να προχωρήσουμε στην αυτοβελτίωση αλλά και σε πρόοδο στην επικοινωνία μας είτε στην οικογένεια είτε στη δουλειά μας.

ακοη

Πόσες φορές νιώσαμε ότι ο συνομιλητής μας ουσιαστικά δεν ενδιαφερόταν για το τι λέμε αλλά επικεντρωνόταν στο τι θα πει ο ίδιος αμέσως μετά από εμάς.  Πόσο άσχημα αισθανθήκαμε; Κάποιος μας μείωσε, ο κόπος μας ήταν μάταιος. Την επόμενη φορά λοιπόν  που θα συλλάβω επ’ αυτοφόρω τον εαυτό μου να πράττει όμοια με τη σκέψη μου να τρέχει αλλού, ας συλλογιστώ  με ενσυναίσθηση και ας επιστρέψω στη συζήτηση δείχνοντας έκδηλα το ενδιαφέρον μου. Αυτό θα με κάνει σαφώς καλύτερον ακροατή που δίνει τη δέουσα αξία στον συνομιλητή του.
Από την τυπική ακρόαση περνάμε στην ενεργητική ακρόαση, δηλαδή το να ακούω με ενεργητική διάθεση που σημαίνει ότι δεν προτρέχω να εκφράσω κρίση, προκατάληψη, ή μια οποιαδήποτε άποψη, δική μου ή τρίτου. Έτσι, παρέχω πολύτιμο χώρο στον συνομιλητή μου να εκφράσει τα συναισθήματά του, τον εαυτό του, τις εμπειρίες του, χωρίς να ντραπεί. Στέκομαι δίπλα του με ερωτήσεις καίριες που ενδεχομένως θα τον ωθήσουν να κάνει δεύτερες ή και τρίτες σκέψεις στο πρόβλημα, στην αξιολόγηση που εκφράζει.
Καταλήγουμε ακόμα ψηλότερα. Ακρόαση με ενσυναίσθηση. Αυτή είναι η υψηλότερη μορφή της ακρόασης και θα οικοδομήσει ισχυρούς δεσμούς με τον συνομιλητή μας. Θα μοιραστώ συναισθήματα, θα μπω στη θέση του, θα κατανοήσω τη σκέψη του, θα δω πίσω από τα λεκτικά σχήματα, θα αναζητήσω τρόπους να βοηθήσω.
Μοναδικές αισθήσεις, συναισθήματα έλλογα και σχέσεις που προκύπτουν από μια φυσική αίσθηση. Σχέσεις βαθύτερες, πιο έντονες, βιωματικές, σχέσεις εμπιστοσύνης. Από το σύντροφο, έως την οικογένεια, έως το ψωμί, τη φιλία, τον γέροντα.
Ανοιχτά αυτιά, ανοιχτή καρδιά! Και η ερώτηση «με ακούς;» θα αφορά μόνο τη φυσική μας ακοή!
Φιλικά,
Μαρία Γκιάτα – Ποζιού
Ασφαλιστικός & Επενδυτικός Σύμβουλος
www.mariagkiata.gr 

Blog

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here