Το Άρωμα

  Το Άρωμα, έργο του Γερμανού συγγραφέα Πάτρικ Ζίσκυντ, αποτελεί ένα βιβλίο το οποίο θα έπρεπε, κάθε αναγνώστης που σέβεται τον εαυτό του, να διαβάσει. Ωστόσο, δεν θα έλεγα ότι είναι κατάλληλο για πολύ νεαρές ηλικίες, δεδομένου ότι ο πρωταγωνιστής του μετατρέπεται σε έναν πρώτης τάξεως κατά συρροή δολοφόνο. Αυτό που θα σου δώσει όμως το βιβλίο είναι πολύ πιο σημαντικό. Ο Ζαν Μπατίστ θα σε ξεναγήσει στα μονοπάτια όχι μόνο της κατασκευής των καλύτερων γαλλικών αρωμάτων, αλλά στη συνειδητοποίηση της σπουδαιότητας της όσφρησης. Κάθε  άνθρωπος έχει τη δική του ξεχωριστή μυρωδιά, μυρωδιά ανεπαίσθητη αλλά μοναδική για τα αγαπημένα του πρόσωπα. Μυρωδιές κατακλύζουν τα πάντα γύρω μας, ακόμα κι ένα πόμολο πόρτας!  Οι μυρωδιές εξυπηρετούσαν πρωτόγονα ένστικτα επιβίωσης αλλά και αναπαραγωγής, πολύ προτού καθιερωθούν τα τεχνητά αρώματα καλλωπισμού.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ενώ έχει εξωπραγματική όσφρηση, υπολείπεται φυσικής μυρωδιάς, κι επομένως ταυτότητας. Για τους άλλους θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ανύπαρκτος, αν λάβει κανείς υπόψη και την αντικοινωνική του φύση. Ο Ζαν Μπατίστ λοιπόν, υποκύπτει στα φυσικά αρώματα που αναδίδουν νεαρές γυναίκες, χάνει όμως παντελώς την αυτοκυριαρχία του όταν στο δρόμο του βρίσκεται μια νεαρά κοκκινομάλλα. Από τότε ψάχνει να δημιουργήσει και να διατηρήσει το τέλειο  άρωμα. Η περιγραφή του βιβλίου είναι άκρως ικανοποιητική, αρώματα και χρώματα κάθε λογής στροβιλίζονται στη φαντασία του αναγνώστη, και η διαδρομή του ήρωα σε κρατά συνεχώς σε αγωνία και εγρήγορση.  
Το Άρωμα

Το 2006 η φαντασία του αναγνώστη πήρε σάρκα και οστά στη κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου από τον Γερμανό σκηνοθέτη Τομ Τίκβερ (Run Lolarun, CloudAtlas). Η ταινία αυτή μπορώ να πω αιχμαλωτίζει την ατμόσφαιρα του βιβλίου πολύ επιτυχημένα, κι αποτελεί σίγουρη πρόταση για μια κινηματογραφική βραδιά. Γνωστοί ηθοποιοί ανάμεσα στο βασικό καστ αποτελούν ο Ντάστιν Χόφμαν και ο Άλαν Ρικμαν, ενώ ο Τομ Χερτ αναλαμβάνει την αφήγηση. Κλείνοντας, μπροστά στο δίλημμα «να δω (πρώτα) τη ταινία ή να διαβάσω το βιβλίο;» θα πρότεινα φυσικά το βιβλίο,  καθώς η διαδρομή σκέψης και δράσης του πρωταγωνιστή είναι σαφώς πιο έντονη και ξεκάθαρη, ενώ η τελευταία σκηνή αποδίδεται καλύτερα στο χαρτί. Θυμηθείτε με στη τελευταία φράση του βιβλίου…

 

 

Υ.Σ. Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας:
*Το βιβλίο ήταν η πηγή έμπνευσης για το τραγούδι των Nirvana «Scentless Apprentice». Ο Kurt Cobain λέγεται ότι μετέφερε το βιβλίο στην τσέπη του και ότι δήλωσε πώς ταυτίζεται με την αποξένωση του Grenouille.

 

*Κατά τη διάρκεια της προ-παραγωγής, πολλά μέλη της παραγωγής (σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας κ.ο.κ) μελέτησαν τα πλήρη έργα των Caravaggio, Rembrandt και Joseph Wright, προκειμένου να αποτυπώσουν σωστά την αισθητική της Γαλλίας του δέκατου όγδοου αιώνα.

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here